Τούρκικη σημαία στα Ίμια στον χάρτη του Google Earth-Μα τι κάνει το ελληνικό ΥΠΕΞ;

Πριν λίγα λεπτά ενημερώθηκα από το blog skeftomasteellhnika για ένα φωτομοντάζ με την Τούρκικη σημαία στα Ίμια στο Google Earth. Άνοιξα το Google Earth για να δω αν είναι αλήθεια και βρήκα τα εξής: κάτω δεξιά στην οθόνη έχει ένα χαρακτηριστικό που λέγεται ύψος ματιού. Στο δικό μου Η/Υ και με τη δική μου ανάλυση οθόνης, εμφανίζεται από τα 2 χλμ. και μετά μια φωτογραφία με τα δύο νησιά χωρίς σημαία. Στα 735 μ. περίπου, εμφανίζεται η ίδια φωτογραφία, μόνο που αυτή τη φορά στο νησάκι των Ιμίων που είναι σε δεύτερο πλάνο, είναι πράγματι υψωμένη η Τούρκικη σημαία! Επηρεασμένος και από το άρθρο που είχα γράψει λίγο νωρίτερα για τις δήθεν «γκάφες» του δικού μας ΥΠΕΞ σε ότι αφορά το θέμα των Σκοπίων, άρχισα να παίζω εκνευρισμένος με το ποντίκι του υπολογιστή μου, όταν στα 147 μ. ανακάλυψα κι άλλη φωτογραφία, όπου εμφανίζεται το ίδιο σκηνικό, με τη διαφορά ότι η Τουρκική σημαία έχει αντικατασταθεί με την Ελληνική!!! Αυτά είναι παιχνίδια που πρέπει να τα προσέξει πολύ το ΥΠΕΞ. Δε ξέρω ποιος είναι υπεύθυνος για το Google Earth και τους όρους λειτουργίας του, αλλά κάποιος από το ΥΠΕΞ πρέπει να του «τραβήξει το αυτί» και να σβήσει το φωτομοντάζ. Είναι δυνατόν πολίτες να γνωρίζουν για την ύπαρξη της φωτογραφίας και να απαντούν με δικό τους φωτομοντάζ, ενώ το ΥΠΕΞ κοιμάται; Ή μήπως δεν ενδιαφέρεται; Πάντως, οποιοσδήποτε στον κόσμο χρησιμοποιήσει το Google Earth, πιθανό να νομίσει ότι τα Ίμια είναι Τούρκικα! Σιγά μην κάτσει να ζουμάρει τόσο πολύ ώστε να δει και την άλλη φωτογραφία! Αλλά υπάρχει και χειρότερο! Πατώντας στη λειτουργία «αναζήτηση» του Google Earth τη λέξη Imia, μου βγάζει στο χάρτη και κείμενα όπου στα ελληνικά μας πληροφορεί ότι είναι ακατοίκητες ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ βραχονησίδες, ενώ στα αγγλικά, όχι μόνο δεν το αναφέρει, αλλά έχει και εκτενές κομμάτι της ιστορίας της διεκδίκησης των νησιών από Τούρκους και Έλληνες, από το 1947 που μας παρέδωσαν τα Δωδεκάνησα οι Ιταλοί! Μάλιστα σε ένα από τα κείμενα στα αγγλικά γράφει: «Η αμφισβήτηση των Ιμίων-Καρντάκ είναι μέρος της αμφισβήτησης του Αιγαίου…» («The Imia-Kardak dispute is part of the larger Aegean dispute…») και συνεχίζει με αναφορά όλων των θεμάτων που έχει θέσει η Τουρκία στο Αιγαίο!

Πολύ σωστά λοιπόν αναρωτιέται το skeftomasteellhnika: ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΗΜΑΔΟ ΥΠΕΞ ΤΙ ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΝΕΙ;

Νέα «γκάφα» του ΥΠΕΞ - Γνωρίζουν ότι δουλεύουν για την Ελλάδα;

Εδώ και χρόνια η χώρα μας μέσω του Υπουργείου των Εξωτερικών (ΥΠΕΞ) και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (ΥΠΕΘΑ), έχει στηρίξει την πολιτική της στα εθνικά μας θέματα στην παθητική αντιμετώπιση των προκλήσεων. Έχουμε συνηθίσει τους δημοσιογράφους όταν αναφέρονται σε τέτοια θέματα να μιλάνε για γκάφες ολκής κτλ. Είναι όμως γκάφες; Όταν πριν ενάμιση μήνα επέτρεψαν στον υπουργό Εξωτερικών των Σκοπίων κ. Μιλοσόσκι, να μεταβεί στην Κέρκυρα για τη Σύνοδο του ΟΑΣΕ με κρατικό αεροσκάφος που έφερε το σήμα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» ήταν γκάφα; Έγινε από λάθος; Όχι βέβαια! Είναι δυνατόν να λέμε στην Ευρώπη ότι δεν αποδεχόμαστε τέτοια ονομασία και ύστερα να τους αναγνωρίζουμε μ’ αυτό τον εμφατικό τρόπο; Αν η Ελληνική κυβέρνηση υποδέχεται αεροσκάφος και επιβάτες που λένε ότι εκπροσωπούν τη Μακεδονία, πως θα μπορέσουμε να πείσουμε τα άλλα κράτη να μην κάνουν το ίδιο; Δηλαδή, με το ίδιο σκεπτικό, αν αεροσκάφος της αυτοαποκαλούμενης «Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου», μας ζητήσει να προσγειωθεί στην Ελλάδα, θα το επιτρέψουμε; Αλήθεια, απ’ όσο γνωρίζω όταν κάποιος ηγέτης επισκέπτεται μια χώρα, αναρτούν και τη σημαία του. Εμείς ποια αναρτήσαμε στη Σύνοδο; Αυτή με τον ήλιο της Βεργίνας;

Με άλλη μια τέτοια «γκάφα» θα ασχοληθούμε σήμερα, την οποία διάβασα στο Έθνος της Κυριακής της 2ας Αυγούστου. Ο καινούργιος Σκοπιανός Ακόλουθος Άμυνας (ΑΚΑΜ), επισκεπτόμενος το ΥΠΕΘΑ, φορούσε καρτελάκι που αντί να γράφει FYROM έγραφε «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και ενώ υπάρχει απόφαση απαγόρευσης εισόδου στο υπουργείο σε τέτοια περίπτωση! Μόλις οι αξιωματικοί το αντιλήφθηκαν, τον σταμάτησαν και ευγενικά του ανέφεραν ότι είτε θα άλλαζε το καρτελάκι, είτε θα έφευγε και θα επέστρεφε με πολιτικά για να λάβει το καρτελάκι της ασφάλειας του υπουργείου. Για να βεβαιωθούν μάλιστα ότι η στάση τους είναι η αρμόζουσα, πήραν τυπικά ένα τηλέφωνο στο υπουργείο Εξωτερικών για να ενημερώσουν για το περιστατικό. Κι εκεί είναι για μένα το μεγάλο θέμα. Εμβρόντητοι οι αξιωματικοί μας άκουσαν τα στελέχη του ΥΠΕΞ, να τους βάζουν τις φωνές και να τους λένε ότι κακώς εκδιώχθηκε ο Σκοπιανός ΑΚΑΜ, επικαλούμενοι μάλιστα την Ενδιάμεση Συμφωνία! Μα η Ενδιάμεση Συμφωνία αναφέρει ρητά ότι το γειτονικό μας κράτος θα χρησιμοποιεί το όνομα FYROM μέχρι να λυθεί το θέμα της ονομασίας τους. Τα στελέχη του ΥΠΕΞ γνωρίζουν φυσικά τι λέει η Ενδιάμεση Συμφωνία. Γιατί είπαν τα αντίθετα; Τους δίνει κάποιος διαφορετική πολιτική γραμμή από αυτή που έχει χαράξει η χώρα μας; Κι αν αυτά που είπαν αποτελούν τη δική τους γνώμη, είναι ακόμα υπάλληλοι του υπουργείου και τους πληρώνει ο Ελληνικός λαός; Οι αξιωματικοί μας καλά κάνανε και ενημέρωσαν το ΥΠΕΞ για το περιστατικό. Γιατί όμως, όπως αναφέρει η εφημερίδα, τηλεφώνησαν για να βεβαιωθούν ότι η στάση τους είναι η αρμόζουσα; Η απόφαση απαγόρευσης εισόδου στο υπουργείο, σε οποιονδήποτε Σκοπιανό δε χρησιμοποιεί το όνομα FYROM, σ’ αυτή τη Συμφωνία δε στηρίχθηκε; Προφανώς, σκεπτόμενοι οι αξιωματικοί μας την καριέρα τους και για να μη μπλεχτούν σε περιπέτειες, τηλεφώνησαν για επιβεβαίωση στο ΥΠΕΞ, καθώς, πάλι όπως αναφέρει η εφημερίδα, σε προηγούμενη επίσκεψη του Σκοπιανού ΑΚΑΜ με ταμπελάκι «Δημοκρατία της Μακεδονίας», οι αξιωματικοί του ΥΠΕΘΑ πήραν διαταγή από τον υπαρχηγό ΓΕΕΘΑ να τον αφήσουν να περάσει…«για να μην ταλαιπωρείται ο άνθρωπος»!!! Η ασυδοσία σε όλο της το μεγαλείο. Ο καθένας κάνει ότι θέλει! Καταστρατηγούνται ή παραβλέπονται αποφάσεις από τους πολιτικούς και στρατιωτικούς υπαλλήλους σαν να μη συμβαίνει τίποτα! Η ακαμψία των αποφάσεων που οι περισσότεροι από εμάς γνωρίσαμε στο στρατό, πήγε «περίπατο»! Για το πρόσφατο περιστατικό ο υπουργός Εθνικής Άμυνας δεν έχει να πει κάτι; Την αρμοδιότητα απόφασης των στρατιωτικών μας επιτελείων την έχει παραχωρήσει στο ΥΠΕΞ; Να γνωρίζουν όμως οι στρατιωτικοί μας ότι ανέκαθεν, το φταίξιμο για τις εθνικές αποτυχίες, έπεφτε στους ώμους των στρατιωτικών και όχι των πολιτικών. Οι πολιτικοί ελάχιστες φορές πλήρωσαν τα λάθη τους!

Καταστροφές Κυπριακών θησαυρών στα κατεχόμενα

Η είδηση δεν είναι καινούρια. Πολλοί έχουν επισημάνει κατά καιρούς τις βεβηλώσεις που έχουν υποστεί τα θρησκευτικά μας μνημεία από τους Τούρκους εισβολείς στο κατεχόμενο κομμάτι της Κύπρου. Τι άλλαξε τώρα; Για πρώτη φορά μια επίσημη αρχή, η Επιτροπή Ελσίνκι του Αμερικανικού Κογκρέσου, κατέγραψε τις καταστροφές και τις λεηλασίες στην κατεχόμενη Κύπρο και έδωσε τα στοιχεία στη δημοσιότητα. Η έκθεση έχει τίτλο «Καταστροφή της Πολιτιστικής Κληρονομιάς στο βόρειο τμήμα της Κύπρου και Παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου». Μετά από μακροχρόνια έρευνα, επισημαίνεται στην έκθεση ότι χιλιάδες εικόνες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, χειρόγραφα, τοιχογραφίες και ψηφιδωτά έχουν κλαπεί από εκκλησίες, ξωκλήσια και μοναστήρια και κατέληξαν σε διεθνείς δημοπρασίες. Βιβλιοθήκες, μουσεία, συλλογές θρησκευτικών έργων και αρχαιολογικοί χώροι έχουν λεηλατηθεί, βεβηλωθεί ή καταστραφεί.

Η Αμερικανική Έκθεση έχει ήδη κατατεθεί στο Καπιτώλιο σε ειδική επιτροπή, στην οποία συμπροεδρεύουν ο γερουσιαστής Μπεν Κάρντιν και ο βουλευτής Άλσι Χέϊστινγκς. Στις ακροάσεις που διεξήχθησαν πήρε μέρος ο Κλάους Γκάλας, εμπειρογνώμων σε θέματα Βυζαντινολογίας και Ιστορίας της Τέχνης, ο Χ. Χοτζάκογλου, καθηγητής Αρχαιολογίας στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο και η κυρία Μάικλ Τζένσεν, δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλίου «Πόλεμος και Πολιτιστική Κληρονομιά: Η Κύπρος μετά το 1974».

Η έκθεση ξεκινάει ως εξής: «Τριάντα πέντε χρόνια κατοχής της Βόρειας Κύπρου από τουρκικά στρατεύματα έχουν καταστρέψει πληθώρα αρχαιολογικών και θρησκευτικών μνημείων». Σύμφωνα λοιπόν με την έκθεση:

- 500 εκκλησίες ή ξωκλήσια έχουν λεηλατηθεί, κατεδαφιστεί ή υποστεί βανδαλισμούς.
- 133 εκκλησίες, ξωκλήσια και μοναστήρια έχουν βεβηλωθεί.
- 15.000 εικόνες, από τις οποίες 3.500 βυζαντινές, έχουν κλαπεί.
- 77 εκκλησίες έχουν μετατραπεί σε τεμένη.
- 28 εκκλησίες χρησιμοποιούνται από τον τουρκικό στρατό.
- 2 εκκλησίες χρησιμοποιούνται από τις κατοχικές δυνάμεις ως νοσοκομεία.
- 13 εκκλησίες έχουν μετατραπεί σε στάβλους, κοτέτσια, στάνες για πρόβατα και βόδια.

Υπάρχουν ακόμα και ορισμένοι ναοί που έχουν πωληθεί σε ιδιώτες που τους έχουν κάνει σπίτια τους, γκαλερί έργων τέχνης, ξυλουργεία, χώρους στάθμευσης, καφενεία, γυμναστήρια, ξενοδοχεία, κινηματογράφους, μουσεία ή και νυχτερινά κέντρα. Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η εκκλησία του Σωτήρος στο χωριό Χρυσηλίου που έχει μετατραπεί σε νεκροτομείο, το μοναστήρι της Αγίας Αναστασίας, στην κατεχόμενη Λάπηθο, που έχει μετατραπεί σε ξενοδοχείο με την ονομασία «Αnastasia Resort Ηotel», με πισίνα και καζίνο, η εκκλησία της Παναγίας της Χρυσελεούσας στην κατεχόμενη Κατοκωπιά που έχει μετατραπεί σε στάβλο (εικόνα αριστερά), ενώ το βυζαντινό εκκλησάκι του Αγίου Αντωνίου στην κατεχόμενη επαρχία Αμμοχώστου έγινε από τους στρατιώτες του Αττίλα και τους εποίκους αποθήκη με πατάτες (εικόνα δεξιά).

Η πολιτιστική καταστροφή είναι τεράστια. Η κυρία Τζένσεν χρησιμοποίησε πολύ εύστοχα τον όρο «Πολιτιστική Κάθαρση». Και δεν είναι μόνο τα χριστιανικά μνημεία που έχουν υποστεί βεβηλώσεις. Υπολογίζεται ότι πάνω από 60.000 αρχαιολογικά αντικείμενα, έχουν κλαπεί και φυγαδευθεί από τα κατεχόμενα. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι οι ΗΠΑ έχουν υπογράψει μνημόνιο με την Κύπρο ότι όταν βρίσκει κλεμμένα Κυπριακά κειμήλια θα τα επιστρέφει. Βέβαια το πόσο θα ισχύσει αυτό το μνημόνιο είναι άλλο θέμα. Ίδιο μνημόνιο έχει υπογράψει και με το Ιράκ, η πολιτιστική καταστροφή του οποίου έχει συντελεστεί με την ανοχή, αν όχι την συγκατάθεση των ΗΠΑ. Και φυσικά να μην ξεχνάμε τους θησαυρούς που έχει χάσει η Ελλάδα, με προμετωπίδα τα γλυπτά του Παρθενώνα, που καμιά κυβέρνηση δεν έχει υποστηρίξει την επιστροφή τους. Είναι όμως γεγονός ότι αυτή η έκθεση δίνει μια ελπίδα. Φέρνει στο προσκήνιο την μεγάλη πολιτιστική καταστροφή στην Κύπρο και μπορεί να κάνει πολλούς Αμερικανούς βουλευτές να πιέσουν για μια πιο ευμενή, για την Κυπριακή πλευρά, επίλυση του πολιτικού προβλήματος. Αν όχι λύση, τουλάχιστον να απαιτηθεί σεβασμός από την Τουρκία προς τα μνημεία μας και να μας επιτραπεί η αναστήλωσή τους. Και φυσικά να πρωτοστατήσει στις πιέσεις η ελληνική πλευρά σε επίπεδο κυβέρνησης πια. Δεν γίνεται να τα περιμένουμε όλα από τους ξένους. Είχαμε ένα όπλο που δεν το χρησιμοποιήσαμε. Την απόφαση του ΟΗΕ της 24ης Νοεµβρίου 1981, που λέει ότι οι χώροι λατρείας πρέπει να επιστρέψουν στο σκοπό για τον οποίο ανηγέρθησαν. Τώρα λοιπόν προστίθεται και η έκθεση της Επιτροπής Ελσίνκι. Άλλωστε, όπως επισημαίνεται και στο τέλος της έκθεσης, η Τουρκία έχει νομική ευθύνη να απέχει από εχθρικές και καταστρεπτικές ενέργειες εναντίον της πολιτιστικής κληρονομιάς στο βόρειο, κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου και να απαγορεύει και να παρεμποδίζει την κλοπή. Οι Τούρκοι όμως κωλυσιεργούν. Χαρακτηριστικό είναι ότι μέλος της Επιτροπής ανέφερε ότι αντίγραφο της έκθεσης έχει σταλεί στην τουρκική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον, η οποία δεν την παρέλαβε. Ήρθε λοιπόν η ώρα για πίεση και δράση.

Ευπαλίνειο Όρυγμα: Ένα αξεπέραστο τεχνολογικό επίτευγμα του ελληνικού πολιτισμού

Στο τελευταίο μου ταξίδι προς Πελοπόννησο, παρατήρησα πως η μεγαλύτερη από τις σήραγγες που έχουν ανοιχθεί στην Κακιά Σκάλα στο ρεύμα προς Κόρινθο φέρει το όνομα Ευπαλίνος. Το όνομα αυτό μου έκανε εντύπωση γιατί ενώ οι ονομασίες των υπολοίπων σηράγγων έχουν σχέση με την ευρύτερη περιοχή και την ιστορία της, το όνομα Ευπαλίνος ήταν άγνωστο για μένα. Κι όμως, μετά από έρευνα στο διαδίκτυο, διαπίστωσα πως όχι μόνο έχει σχέση με την περιοχή αλλά «ανακάλυψα» και ένα σημαντικό κατασκευαστικό επίτευγμα των προγόνων μας, που μας κάνει για άλλη μια φορά να τους θαυμάσουμε. Πριν γράψω γι’ αυτό το έργο και τον αρχιτέκτονά του, για να είναι ολοκληρωμένο το άρθρο, πρέπει να αναφερθώ επιγραμματικά στις άλλες σήραγγες και τη σχέση τους με την περιοχή. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, στην Κακιά Σκάλα έμενε ο ληστής Σκίρωνας ο οποίος σκότωνε τους περαστικούς ρίχνοντάς τους από τα βράχια (Σκιρωνίδες πέτρες). Έτσι έχουμε τη σήραγγα «Σκίρων». Ο Αθηναίος ήρωας Θησέας κατάφερε και έριξε τον Σκίρωνα στο γκρεμό και απάλλαξε τους ταξιδιώτες από αυτόν. Έτσι έχουμε τη σήραγγα «Θησέας». Επίσης υπάρχει η σήραγγα «Αίθρα» την οποία προφανώς την ονόμασαν έτσι από την μητέρα του Θησέα. Τέλος, υπάρχει και η σήραγγα «Γεράνεια» που πήρε την ονομασία της από τα Γεράνεια Όρη, στη νοτιοανατολική απόληξη των οποίων βρίσκεται η Κακιά Σκάλα.

Η σήραγγα «Ευπαλίνος» ονομάστηκε έτσι από τον αρχιτέκτονα του 6ου π.Χ. αιώνα Ευπαλίνο ο οποίος καταγόταν από τα Μέγαρα, που όπως ξέρουμε βρίσκεται πολύ κοντά στην περιοχή. Ποιο ήταν όμως το επίτευγμά που έκανε το όνομά του γνωστό ως την εποχή μας; Σύμφωνα λοιπόν με τον Ηρόδοτο (βιβλίο Γ’ Θάλεια, 60), ο Ευπαλίνος ο γιός του Ναυστρόφου από τα Μέγαρα, ήταν ο σχεδιαστής και μηχανικός του υδραγωγείου στο Πυθαγόρειο της Σάμου. Το κεντρικό μέρος του υδραγωγείου είναι μια σήραγγα μήκους 1036 μέτρων και διατομής 1,75Χ1,75 μέτρα περίπου. Το έργο έμεινε γνωστό ως Ευπαλίνειο Όρυγμα. Ο Ευπαλίνος κλήθηκε από τον τύραννο της Σάμου Πολυκράτη να κατασκευάσει ένα ιδιαίτερα δύσκολο κι απαιτητικό έργο. Τι είναι αυτό όμως που το κάνει τόσο ξεχωριστό; Χρησιμοποιώντας τις άριστες μηχανικές και μαθηματικές γνώσεις του, ο Ευπαλίνος κατάφερε να ανοίξει τη σήραγγα τρυπώντας το βουνό Άμπελος (σημερινό Κάστρο), σκάβοντας ταυτόχρονα και από τις δυο πλευρές! Οι δύο ομάδες συναντήθηκαν στο κέντρο με απόκλιση μόνο 0,6 μέτρων, παρόλο που η βόρεια ομάδα υποχρεώθηκε να αποκλίνει από την ευθεία γραμμή, λόγω της σαθρότητας των πετρωμάτων. Η ακρίβεια του έργου είναι ασύλληπτη ακόμα και με τα σημερινά μέσα. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο μετρό των Αθηνών υπάρχουν αποκλίσεις της τάξεως του μέτρου! Επίσης η νότια ομάδα δε χρειάστηκε να αποκλίνει της πορείας της και η νότια σήραγγα ταυτίζεται σχεδόν απόλυτα με την ιδανική ευθεία σε όλο της το μήκος. Από τα πολλά κόκκινα σημάδια που βρέθηκαν στην πλαγιά του βουνού, προκύπτει το συμπέρασμα ότι ο σπουδαίος αυτός μηχανικός είχε σημαδέψει εξωτερικά την κατεύθυνση της σήραγγας και έπειτα την προέβαλε στο εσωτερικό του βουνού. Κατά την κατασκευή της σήραγγας, η πηγή του νερού άρχισε να αναβλύζει χαμηλότερα, συνεπώς δε μπορούσε πλέον με φυσική ροή να οδηγηθεί στη στοά αυτή. Για το λόγο αυτό έγινε αναγκαία η διάνοιξη μιας βοηθητικής, μικρότερης σήραγγας, σε χαμηλότερο επίπεδο. Η μικρότερη σήραγγα διανοίχτηκε μέσα από την κύρια στοά, με τη βοήθεια κάθετων ορυγμάτων. Από το νότιο στόμιο της σήραγγας το υδραγωγείο συνεχίζει για 500 μέτρα προς το κέντρο της πόλης. Να σημειώσουμε ότι ένα μέρος του ορύγματος είναι σήμερα επισκέψιμο.

Οι συνθήκες, οι κατασκευαστικές γνώσεις και οι τεχνικές του 6ου π.Χ αιώνα καθιστούν το έργο του Ευπαλίνου αξιοθαύμαστο. Κάποιες τεχνικές των τελευταίων ετών μόνο μπορούμε να πούμε ότι ίσως ξεπέρασαν αυτές των αρχαίων Ελλήνων. Βέβαια υπάρχει και το θέμα της αντοχής στο χρόνο. Τι νόημα έχει να κάνεις ένα πράγματι καταπληκτικό έργο, αν μετά από μερικά χρόνια πέσει σε αχρηστία. Το υδραγωγείο που κατασκεύασε ο Ευπαλίνος χρησιμοποιήθηκε συνολικά για 1000 περίπου χρόνια και καταστράφηκε, όπως σε όλη την ιστορία πολλά άλλα έργα των αρχαίων Ελλήνων, κατά την εισβολή των Αράβων το 666 μ.Χ. Έκτοτε δε συντηρήθηκε και αφέθηκε στην τύχη του. Τα περισσότερα έργα δημόσιας χρήσης που κατασκευάζονται σήμερα, τουλάχιστον στην Ελλάδα, δεν έχουν ούτε την ίδια αντοχή, ούτε την ίδια λειτουργικότητα αλλά ούτε και την ίδια διαχρονικότητα με αυτά των προγόνων μας. Κι αν τα χίλια χρόνια φαίνονται πολλά, θα ήταν ευχής έργον οι αρμόδιοι φορείς του ελληνικού κράτους να διδαχθούν από τις ικανότητες του μεγάλου μας αρχιτέκτονα, ώστε τα έργα που κατασκευάζουν να έχουν όσο γίνεται περισσότερα κοινά στοιχεία.

Αξίζει να διαβάσετε περισσότερες τεχνικές λεπτομέρειες για το έργο αυτό. Θα διαπιστώσετε ότι το επίπεδο τεχνογνωσίας των αρχαίων Ελλήνων μηχανικών ήταν τόσο υψηλό, που κάνει αυτό το έργο αξεπέραστο στην ιστορία της μηχανικής τεχνολογίας. Πολύ κατατοπιστικό είναι το άρθρο της τοπογράφου Γεωργίας Μακράκη που το βρήκα στη διεύθυνση: www.geotop.gr/artman/publish/article_96.shtml. Γράφοντας το κείμενο, προσπάθησα να δώσω μια συνολική εικόνα της σπουδαιότητας του έργου και να «ιντριγκάρω» τον αναγνώστη (συγγνώμη για τη ξενική λέξη) να διαβάσει περισσότερα. Ελπίζω να το πέτυχα γιατί πραγματικά το αξίζει.

Γίνε ενεργός πολίτης – Περιμένουμε την αφύπνισή σου

Πάνε και αυτές οι εκλογές! Τα κόμματα είπαν όσα είχαν να πουν, ο κόσμος τα άκουσε, άλλος ψήφισε άλλος όχι και τέλος! Αυτό ήταν! Από την επόμενη μέρα όλοι επανήλθαν στις ασχολίες τους σαν να μη μεσολάβησε τίποτα. Ο λαός συνεχίζει να αγωνιά για τα καθημερινά του προβλήματα (ανεργία, χαμηλοί μισθοί, υγεία, ασφάλεια κ.α.) και οι πολιτικοί με τις πλούσιες οικογένειες της χώρας συνεχίζουν να πλουτίζουν εις βάρος μας. Τι άλλαξε; Τίποτα.

Απευθύνομαι λοιπόν στο 47% που προτίμησε τις παραλίες. Τι καταφέρατε με την αποχή σας; Αισθάνεστε ότι τους τιμωρήσατε; Μήπως τιμωρήσατε τους εαυτούς σας και όλους τους υπόλοιπους που συνειδητοποίησαν όπως κι εσείς την αποτυχία του δικομματισμού αλλά το εξέφρασαν με τη συμμετοχή τους; Αν αυτή η αποχή ήταν το πρώτο βήμα σε μια γενική αντίδραση θα το δεχόμουν και θα ήταν πράγματι μια εξέλιξη προς τη σωστή κατεύθυνση. Όμως για τους περισσότερους, η αποχή δεν ήταν μια συνειδητή πολιτική πράξη απαξίωσης του πολιτικού μας συστήματος. Ήταν δυστυχώς το αποτέλεσμα αδιαφορίας ή βαρεμάρας. Με τη στάση αυτή δείχνουμε ότι είμαστε μια γενιά που έχει παραδοθεί σε μια επίπλαστη ευδαιμονία. Για ότι κακό μας συμβαίνει πάντα φταίνε οι άλλοι: οι πολιτικοί, τα κόμματα, το σύστημα… Ποτέ εμείς. Φτιάχνουμε και μερικές λογικοφανείς δικαιολογίες για να εξηγήσουμε τη στάση μας. Έτσι ουσιαστικά αρνούμαστε να δραστηριοποιηθούμε, παραιτούμαστε από βασικά δικαιώματα και δεν αναλαμβάνουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν στο δημόσιο βίο. Αυτά βλέπω γύρω μου. Αποδείξτε μου ότι κάνω λάθος και πείτε μου ειλικρινά. Πόσοι από εσάς που απέιχατε από την εκλογική διαδικασία έχετε σκοπό να κλιμακώσετε τις αντιδράσεις σας (πάντα ειρηνικά) και να δείξετε τη δυσαρέσκειά σας; Θα κατεβείτε μαζικά σε απεργίες; Θα διοργανώσετε μεγάλα συλλαλητήρια και διαδηλώσεις; Θα κάνετε μποϋκοτάζ στα καρτέλ που υποστηρίζουν οι πολιτικοί μας; Τι έχετε σκοπό να κάνετε; Πιστεύω πως δε θα γίνει καμιά κινητοποίηση. Ελάχιστοι ίσως που κι αυτοί θα χαρακτηριστούν γραφικοί γιατί θα είναι λίγοι. Το πολιτικό μας σύστημα μπορεί να χαίρεται πια. Έχει αποχαυνώσει και αδρανοποιήσει το μισό σχεδόν πληθυσμό και κάνει σε όλους κουμάντο με το 35%. Γιατί φυσικά οι αποφάσεις τους είναι υποχρεωτικές και για εσάς. Αποφασίζουν και για τη δική σας ζωή, ας μη ψηφίσατε. Η εβδομάδα μετά τις εκλογές πέρασε με κροκοδείλια δάκρυα στις τηλεοράσεις για το ότι ο κόσμος τάχα τους γύρισε την πλάτη και ότι πρέπει να βρουν τρόπο να τον φέρουν κοντά τους, αλλά μέχρι εκεί. Τι πετύχατε λοιπόν; Να σας υπενθυμίσω ότι η χώρα που έχει τεράστια ποσοστά αποχής είναι οι ΗΠΑ. Αυτοί τι πέτυχαν τόσα χρόνια; Οι κυβερνήσεις συνεχίζουν να εκλέγονται, και με τις ψήφους των λίγων και τη βοήθεια των πολυεθνικών, κυβερνούν και αιματοκυλούν όποτε θέλουν, οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη επιλέξουν. Ο αμερικανικός λαός δεν είναι άμοιρος των ευθυνών του. Έτσι και εδώ. Από τις δηλώσεις τους καταλάβατε ότι πήραν κάποιο μήνυμα και ότι έχουν σκοπό να αλλάξουν κάτι; Όχι.

Τι έμεινε λοιπόν; Ένα 18% που αγωνίζεται ουσιαστικά και για εσάς περιμένοντας την αφύπνισή σας. Φυσικά έχουν και αυτοί τα κολλήματά τους γιατί ο καθένας βλέπει τα πράγματα από διαφορετική σκοπιά. Προσπαθούν όμως. Δεν αφήνουν την τύχη τους στα χέρια των άλλων όπως εσείς. Προσωπικά πιστεύω ότι ίσως θα έπρεπε, αυτός που δεν είναι ενεργός πολίτης να έχει αυστηρότατες κυρώσεις που να φτάνουν μέχρι και την αφαίρεση της ιδιότητας του πολίτη. Για την ώρα όμως αναρωτηθείτε: Έχετε πια το ηθικό δικαίωμα να κρίνετε τους πολιτικούς; Έχετε το ηθικό δικαίωμα να παραπονιέστε για τους κακούς χειρισμούς της κυβέρνησης και γενικά να έχετε λόγο για το πολιτικό σύστημα; Αφού εν λευκώ παραδώσατε τις τύχες σας σ’ αυτούς να αποφασίσουν για σας. Τα ίδια και χειρότερα πρέπει να αναρωτηθεί και το 35% που ψήφισε με κομματικές παρωπίδες. Ότι και να γίνει ψηφίζουν συνέχεια τους ίδιους. Στα πόσα σκάνδαλα θα πάρουν την απόφαση να τους μαυρίσουν;

Ας κάνουμε μια υπόθεση. Η αποχή είναι ελάχιστη και ψηφίσατε φυσικά τα μικρά κόμματα. Έχει λοιπόν 35% ο δικομματισμός και 65% οι υπόλοιποι. Φαντάζεστε το πολιτικό σκηνικό σε μια τέτοια περίπτωση; Ο αντίκτυπος στα κόμματα εξουσίας θα είναι μεγάλος. Τεράστιο πλήγμα. Το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που όλοι καταγγέλλουμε θα χάσει την αλαζονεία του και θα αναγκαστεί αργά ή γρήγορα να σταματήσει την αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζει εδώ και αρκετά χρόνια. Φυσικά και τα μικρά κόμματα που ψηφίσαμε δε θα μείνουν στο απυρόβλητο. Θα ξέρουν ότι έχουμε απαιτήσεις από αυτά και ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να τα αποδοκιμάσουμε εκλογικά. Αυτά θα συμβούν γιατί όλοι θα δουν ένα λαό αποφασιστικό, έτοιμο να διεκδικήσει τα δικαιώματά του. Ένα λαό που δεν θα έχει πολιτικές παρωπίδες και θα υποστηρίζει αυτόν που εργάζεται για το καλό του και θα καταδικάζει αυτόν που τον κοροϊδεύει. Κάνω λάθος; Σκεφτείτε λοιπόν πότε θα είναι καλύτερα για όλους μας. Όταν με την ψήφο σας διώξατε τους διεφθαρμένους από την εξουσία ή τώρα με την αποχή σας που τους κρατήσατε στην εξουσία.

Η αποχή δεν είναι επιλογή

Αυτή είναι η φωνή ενός αγανακτισμένου πολίτη, που βλέπει τη χώρα του να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο και δε μπορεί να κάνει τίποτα για να αλλάξει την πορεία της. Όχι γιατί δεν έχει θέληση αλλά επειδή είναι μόνος και με αυτό το πολίτευμα που έχουμε δε μπορείς να κάνεις τίποτα μόνος.

Οι πολιτικοί μας λένε ότι το συμφέρον του τόπου είναι να έχει αυτοδύναμες κυβερνήσεις για να υπάρχει σταθερότητα. Θεωρητικά έχουν δίκιο. Έτσι ένα μεγάλο ποσοστό συμπολιτών μας ψηφίζουν τα δύο μεγάλα κόμματα. Έχουν περάσει 35 χρόνια από τη Μεταπολίτευση με σχεδόν αποκλειστικά αυτοδύναμες και ισχυρές κυβερνήσεις. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Οικονομικά σκάνδαλα που μένουν ατιμώρητα αφού το ένα κόμμα προστατεύει το άλλο, ένα κράτος στα πρόθυρα της χρεοκοπίας που ζει με δανεικά όπως άλλωστε και πολλοί από τους πολίτες του, αύξηση της ανεργίας, μείωση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, χειρότερες συνθήκες εργασίας, υποβαθμισμένο επίπεδο της παρεχόμενης παιδείας, ένα άθλιο σύστημα υγείας που εξυπηρετεί λίγους, αύξηση της λεγόμενης «βαριάς» εγκληματικότητας, συνεχείς υποχωρήσεις στα εθνικά θέματα … Ακόμα και αυτή η περιβόητη σταθερότητα δε λειτουργεί στην πράξη αφού όλοι οι κομματικοί μηχανισμοί έχουν αναγάγει σε μείζον θέμα το χρόνο προκήρυξης εκλογών, σε σημείο που να μονοπωλεί συχνά πυκνά το ενδιαφέρον τους και να μην παράγουν έργο ενώ και η πλειοψηφία των ΜΜΕ σιγοντάρει την όλη κατάσταση αποπροσανατολίζοντας μας από τα σημαντικά θέματα.

Για να βγει η χώρα από το αδιέξοδο στο οποίο βαδίζει, η λύση είναι μία. Να σταματήσουμε να είμαστε υπήκοοι και να γίνουμε ενεργοί πολίτες. Να αναλάβει ο καθένας την ευθύνη που του αναλογεί και να συμμετέχουμε στις λήψεις των αποφάσεων. Η δημοκρατία μας έχει δώσει ένα μεγάλο όπλο. Την ψήφο. Πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε σωστά. Χρόνια τώρα απαξιώνουν τη συμμετοχή μας στην εκλογική διαδικασία περνώντας το μήνυμα «μια ψήφος δεν θα αλλάξει τίποτα». Πολλά blog και ΜΜΕ παροτρύνουν τον κόσμο να προτιμήσει την παραλία απ’ το να πάει να ψηφίσει δημιουργώντας ένα αίσθημα ηττοπάθειας. Ξεχνάμε όμως ότι κάποιοι παλαιότεροι δώσανε σκληρούς αγώνες για να μπορούμε εμείς να απολαμβάνουμε τα αγαθά της δημοκρατίας, που δίνει δικαιώματα αλλά έχει και υποχρεώσεις. Αγωνίστηκαν για το δικαίωμα του «εκλέγειν», για να μπορούν οι Έλληνες πολίτες να έχουν δύναμη και να ορίζουν αυτοί την τύχη τους.

Οι κομματικοί οργανισμοί που μας κυβερνούν τόσα χρόνια έχουν υποβαθμίσει τις Ευρωεκλογές και τις έχουν μετατρέψει σε πρόβα για τις βουλευτικές. Η αλήθεια είναι ότι μπορεί σημαντικές αποφάσεις να παίρνονται από τις διάφορες επιτροπές, πολλές αποφάσεις τους όμως επικυρώνονται από το Ευρωκοινοβούλιο και υπάρχει φυσικά η δυνατότητα της ενημέρωσης των ξένων ευρωβουλευτών για τα θέματα που μας απασχολούν και η δημιουργία συμμαχιών που, σαν μοχλός πίεσης στην χώρα τους, ίσως φανούν χρήσιμες σε κάποια δύσκολη στιγμή. Αυτή η δουλειά θέλει ανθρώπους που έχουν διάθεση να εργαστούν. Αυτούς πρέπει εμείς να τους επιλέξουμε και όχι τα κόμματα. Δείξτε λοιπόν τη δύναμή σας και πηγαίνετε όλοι να ψηφίσετε. Αγνοήστε τις παραινέσεις του κατεστημένου για αποχή. Να είστε σίγουροι ότι τα μεγάλα κόμματα αυτό επιδιώκουν. Την ώρα που εσείς θα πίνετε το καφεδάκι σας στην παραλία, ο κομματικός στρατός, εγγεγραμμένος στο κόμμα ή όχι, δεν θα κάνει διακοπές. Θα είναι στα εκλογικά κέντρα για να φέρει στην εξουσία αυτούς που σας έκαναν να σιχαθείτε την πολιτική, για να έχουν πεδίο ανεξέλεγκτης δράσης. Το τραγικό είναι όμως ότι εσείς θα τους έχετε βοηθήσει. Και 50% να φτάσει η αποχή νομίζετε ότι θα τους νοιάξει; Θα έχουν συγκεντρώσει τα ποσοστά που θέλουν και θα συνεχίσουν απτόητοι. Γι’ αυτό λοιπόν η αποχή δεν πρέπει να είναι επιλογή. Και φυσικά ούτε λευκό και άκυρο. Δε μπορεί να μην υπάρχει ένα μικρό κόμμα που να σας εκφράζει! Αναζητήστε τα προγράμματά τους, ακούστε τι έχουν να σας προτείνουν και μετά αποφασίστε.

Δράση λοιπόν. Όχι ύπνωση και χαβαλές. Ήρθε η ώρα να απαιτήσουμε όσα μας ανήκουν. Ας κάνουμε τις Ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου ένα σημαντικό σταθμό στην πολιτική αφύπνιση των Ελλήνων. Και μη ξεχνάτε. Πρώτα ψηφίζουμε και μετά πάμε παραλία. Όσο για εσάς τους μαντρωμένους στα κόμματα που δε βλέπετε πέρα από τη μύτη σας, θα προσφέρετε μεγάλη υπηρεσία στη χώρα αν πάρετε τα κουβαδάκια σας και πάτε κατευθείαν παραλία…

Η Πόλις Εάλω

Πεντακόσια πενήντα έξι χρόνια πέρασαν από την αποφράδα εκείνη ημέρα της 29ης Μαΐου 1453. Τότε που η Κωνσταντινούπολη, η πόλη του Ιουστινιανού, του Θεοδοσίου, του Βασίλειου του Βουλγαροκτόνου και τόσων άλλων Αυτοκρατόρων, η Βασιλεύουσα των πόλεων, το στολίδι της Ανατολής και της Δύσης έπεσε στα χέρια των Οθωμανών. Με την πτώση της έκλεισε και τυπικά το κεφάλαιο της «Βυζαντινής Αυτοκρατορίας». Της μόνης αυτοκρατορίας που παρέμεινε ζωντανή για περισσότερα από χίλια χρόνια. Όλη αυτή την περίοδο ήταν το προπύργιο της Ευρώπης καθώς δεχόταν συνεχείς επιθέσεις από βαρβαρικούς λαούς. Απέκρουσε τις επιθέσεις των Σλάβων (540, 559, 581), Περσών και Αβάρων (626), Αράβων (669-79 και 717-18), Βουλγάρων (813, 913 και 924) και Ρώσων (τέσσερις επιθέσεις μεταξύ 860-1043). Αν αυτοί και τόσοι ακόμα λαοί κατέλυαν τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και ξεχύνονταν στην Ευρώπη, η ιστορία και ο πολιτισμός της θα ήταν πολύ διαφορετικός. Το 1204 όμως δέχθηκε το μεγάλο χτύπημα από το οποίο δεν μπόρεσε να ορθοποδήσει και να ανακτήσει την παλιά της λάμψη. Αυτό που δεν κατάφεραν οι βάρβαροι το πέτυχαν τα χριστιανικά κράτη της Δύσεως, τα οποία με άλλοθι την απελευθέρωση των Αγίων Τόπων από τους Άραβες, άλωσαν την Πόλη κατά την 4η Σταυροφορία. Παρά την ανακατάληψη και την παλινόρθωση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το 1261, δεν ήταν ποτέ πια η ίδια. Αυτοί που τόσες φορές τους προστάτευσε η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από τις ορδές των βαρβάρων, αυτοί που εκπολιτίστηκαν από τον ανώτερο πολιτισμό του Βυζαντίου, έγιναν οι δήμιοι της. Ώσπου εμφανίστηκαν μπροστά από τα τείχη της Πόλης οι Τούρκοι…

Πολλοί αυτοκράτορες αγωνίστηκαν για τη διατήρηση της μεγάλης και λαμπρής αυτοκρατορίας. Σύμβολο όμως του Βυζαντίου έγινε ο Κων/νος Παλαιολόγος, ο τελευταίος αυτοκράτορας, ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς, που έπεσε με το σπαθί στο χέρι στην πύλη του Αγίου Ρωμανού. Οι ύστατοι υπερασπιστές της Πόλης με τον Αυτοκράτορά τους, λίγοι μπροστά στον εχθρό, έκαναν αυτό που τους πρόσταζε η ελληνική ψυχή τους και έδωσαν την ύψιστη μάχη, που στάθηκε ικανή να τους εξυψώσει στο πάνθεον των ηρώων της ελληνικής φυλής και να κάνει έναν αυτοκράτορα θρύλο στις καρδιές των Ελλήνων. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, η ψυχή του Ελληνισμού, με την υπέρτατη θυσία του, ενσάρκωσε και συμβόλισε τη συνείδηση χιλιάδων χρόνων Ιστορίας. Η αντίσταση στα τείχη της Βασιλεύουσας έμεινε στις ψυχές των υπόδουλων Ελλήνων ως τίτλος τιμής και δέσμευση για νέους αγώνες. Αν είχαν προτιμήσει την συνθηκολόγηση από την αντίσταση η ντροπή θα ήταν ανεξίτηλη και ίσως να μην ακολουθούσε η Εθνεγερσία του 1821. Η ηρωική άμυνα γέννησε την υπομονή, την ελπίδα και την προσδοκία της απελευθέρωσης. Οι θρύλοι του Μαρμαρωμένου Βασιλιά και της Κόκκινης Μηλιάς έθρεψαν γενιές Ελλήνων και τους ώθησαν σε δεκάδες κινήματα και τελικά στην Εθνική Παλιγγενεσία. Χαρακτηριστική είναι η συνομιλία του Κολοκοτρώνη με έναν ξένο απεσταλμένο:
-«Εμείς, ποτέ συμβιβασμό δεν εκάμαμε με τους Τούρκους… Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε, η φρουρά του είχε παντοτινό πόλεμο με τους Τούρκους και δύο φρούρια ήτον πάντοτε ανυπότακτα».
- «Ποια είναι η βασιλική φρουρά του, ποια είναι τα φρούρια;»
-« Η φρουρά του βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι Κλέφται, τα φρούρια η Μάνη και το Σούλι και τα βουνά».

Είναι ξεκάθαρο λοιπόν πως το ιστορικό, πολιτικό και ηθικό δικαίωμα στη Μεγάλη Ιδέα μας το έδωσαν οι τελευταίοι μαχητές της Κωνσταντινούπολης και μπόρεσαν οι απόγονοί τους να απελευθερώσουν και άλλα κομμάτια της Ελλάδας και να φτάσει στη σημερινή της μορφή. Αυτούς λοιπόν τιμούμε σήμερα, τους πεσόντες κατά την πολιορκία και την Άλωση. Είναι μια μέρα εθνικής υπερηφάνειας. Οι θρήνοι και οι θρύλοι που ακολούθησαν την πτώση της Βασιλεύουσας μας συγκινούν και δίνουν την ελπίδα οι υπερασπιστές της Πόλης να αποτελέσουν παράδειγμα και για τις νεότερες γενεές. Αυτός είναι ο σκοπός αυτού του άρθρου. Να μείνει άσβεστη η ιστορική μνήμη και να συνεχιστεί η παράδοση που θέλει τον Έλληνα, από τα αρχαία χρόνια μέχρι τα νεότερα, να μάχεται με θάρρος και απαράμιλλο ηρωισμό, πάντα έναντι υπέρτερων εχθρών, για την Πίστη, για την Πατρίδα και για τους συγγενείς, όπως είπε κι ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος στη συγκλονιστική του ομιλία πριν από την τελική επίθεση των Οθωμανών.