Σκάϊ και ψευδοϊστορία

Η αλήθεια είναι ότι έχω παρακολουθήσει ελάχιστα το φερόμενο από αυτούς ως «ντοκιμαντέρ». Οι ανακρίβειες και η απόκρυψη ιστορικών στοιχείων με έκαναν να μη μπορώ να το παρακολουθήσω. Δε θα ασχοληθώ με τους συντελεστές της …εκπομπής, γιατί οι βασικοί τουλάχιστον (για τον κ. Βερέμη δείτε το κείμενό μου της 28ης Μαρτίου 2009 με τίτλο «Η εθνική παιδεία στο στόχαστρο»), γνωρίζουμε τι πρεσβεύουν. Όσο για τον ΣΚΑΪ που αυτούς τους δύσκολους οικονομικά καιρούς κάνει μια τόσο ακριβή παραγωγή… γνωρίζουμε τη σκοπιμότητά του και από άλλες εκπομπές. Δε μου έκανε εντύπωση που το ΣΚΑΪ και όχι κάποιο άλλο κανάλι επιχειρεί τον επαναπροσδιορισμό της Ιστορίας.

Ας δούμε επιγραμματικά τις «αλήθειες» που ανέδειξαν και που το επίσημο κράτος μας κράταγε κρυφές τόσα χρόνια. Από το πρώτο επεισόδιο μίλησαν για τη γέννηση του Ελληνικού Έθνους λες και πριν το 1821 δε λεγόμασταν Έλληνες. Αλλά το πιο εξωφρενικό ήταν ότι μας «αποκάλυψαν» ότι ειδικά τους δύο πρώτους αιώνες, οι σχέσεις μεταξύ χριστιανών και Οθωμανών ήταν πολύ καλές και ότι ζούσαν και μεγάλωναν τα παιδιά τους σαν καλοί γείτονες! Η οθωμανική ειρήνη μας έφερε ευημερία καθώς δε χάσαμε την ατομική ιδιοκτησία και τη θρησκευτική μας ελευθερία, με αποτέλεσμα οι πληθυσμοί (μας αποκαλούν ελληνόφωνους και όχι Έλληνες) να ανακάμψουν, τα χωριά να μεγαλώσουν και να ιδρυθούν καινούργια! Έκαναν πολλά έργα ενώ τους γάμους μεταξύ χριστιανών (μετά από εξισλαμισμό βέβαια) και μουσουλμάνων τους αποκάλεσαν «κοινές δραστηριότητες»! Και φυσικά μετά απ’ όλα αυτά, δεν υπήρχε ανάγκη για Κρυφό Σχολειό αφού δε διώκονταν όσοι πήγαιναν σχολείο. Τους Οθωμανούς τους ενδιέφερε μόνο η συλλογή των φόρων και η ειρήνη. Όπως είπε και ο Βερέμης: «είναι αστείο να λέγεται ότι η Ελλάδα βυθίστηκε στο σκοτάδι για 400 χρόνια». Τα πράγματα άλλαξαν λίγο όταν τη συλλογή των φόρων την ανέθεσαν στους Αρματολούς και Κλέφτες και ότι αυτοί που ξεσηκώθηκαν ήταν αμόρφωτοι και είχαν ως βασικό κίνητρο την απόκτηση περιουσίας! Φυσικά ούτε λόγος για τις δεκάδες επαναστάσεις πριν το 1821. Ούτε για το παιδομάζωμα, τα σκλαβοπάζαρα, τους βίαιους εξισλαμισμούς, τους βιασμούς και τα τούρκικα χαρέμια. Καμία αναφορά στον προστατευτικό ρόλο της εκκλησίας. Δε σας ανέβηκε ακόμα το αίμα στο κεφάλι; Αφού λοιπόν μας είπαν τι ωραία που περνάγαμε με τους φίλους μας τους Τούρκους βάλθηκαν να καταρρίψουν κι άλλους «μύθους» για το 1821. Με τι ασχολήθηκαν; Με την απομυθοποίηση των ηρώων μας λες και αυτοί δεν ήταν άνθρωποι με ελαττώματα, με το γεγονός ότι δε κηρύχθηκε η Επανάσταση στην Αγία Λαύρα στις 25 Μαρτίου, με την ανυπαρξία του Κρυφού Σχολειού και με τον αφορισμό της Επανάστασης από την Εκκλησία, λες και η ηγεσία της, όντας αιχμάλωτη στην Πόλη, μπορούσε να πράξει αντίθετα. Δε μας εξηγούν όμως γιατί τελικά εκτέλεσαν τον Γρηγόριο τον Ε΄;

Δε θα κάτσω να αντικρούσω αυτές τις γελοίες τοποθετήσεις τους, καθώς εκτενείς απαντήσεις μπορεί να βρει κανείς στο διαδίκτυο και σε παλαιότερο κείμενό μου της 26ης Μαρτίου 2009 με τίτλο «25η Μαρτίου 1821: Απάντηση στους παραχαράκτες της Ιστορίας». Θα παραθέσω όμως την πινακίδα που έχει αναρτήσει το Δημοτικό Εθνογραφικό Μουσείο των Ιωαννίνων έξω από το Κάστρο των Ιωαννίνων για τον Διονύσιο Φιλόσοφο. Θα ήθελα απαντήσεις για τα όσα αναφέρει η πινακίδα από όσους έχουν την ίδια ιδεολογία με αυτήν του ΣΚΑΪ. Αφού υπήρχε αγαθή συμβίωση των δύο λαών, γιατί το 1592 η Λάρισα ερήμωσε από το χριστιανικό της πληθυσμό; Που πήγαν; Γιατί επαναστάτησε ο Διονύσιος το 1601; Αυτοβούλως η Εκκλησία τον αφόρισε; Αφού όλα ήταν ωραία γιατί τον ακολούθησε κόσμος και στο δεύτερο επαναστατικό κίνημά του; Δε νομίζω να ανήκει στην κατηγορία των αμόρφωτων που αναφέρατε στην εκπομπή σας! Φιλοσοφία και φιλολογία σπούδασε! Είχε επαφές με βασιλιάδες και ακόμα με τον ίδιο τον Πάπα! Κι όμως έκανε και δεύτερη Επανάσταση το 1611. Η αποτυχία της συνοδεύτηκε από πράξεις «πολιτισμού» εκ μέρους των Τούρκων καθώς άλλους έκαψαν ζωντανούς και άλλους αποκεφάλισαν, ενώ τον Διονύσιο τον έγδαραν ζωντανό και έστειλαν το δέρμα του και άλλα 85 κεφάλια επαναστατών (συνηθισμένη πρακτική των Τούρκων) στην Κωνσταντινούπολη. Η αποτυχία συνοδεύτηκε με τρομοκρατία όλου του πληθυσμού της Ηπείρου. Άλλοι σκοτώθηκαν, άλλοι αλλαξοπίστησαν, άλλοι σκλαβώθηκαν και άλλοι κατέφυγαν στα βουνά. Μοναστήρια καταστράφηκαν, περιουσίες δεσμεύτηκαν. Ποιος ο λόγος για όλον αυτό το χαλασμό; Φόβισαν 70 χωριά ολόκληρη αυτοκρατορία; Για ποιο λόγο ξεσηκώθηκαν στην Ήπειρο και μάλιστα στο απόγειο της ευημερίας τους όπως μας λέτε;

Κύριοι του ΣΚΑΪ διαβάζουμε κι εμείς βιβλία και δεν επηρεαζόμαστε από την προπαγάνδα σας.

Ξυπνήστε αλλιώς χανόμαστε! Με οδηγό την Επανάσταση των Νεότουρκων

Έλληνες! Ως πότε θα συναινείτε στο μεταπολιτευτικό έγκλημα; Ως πότε θα τους αφήνετε ατιμώρητους να σας κλέβουν; Πριν 103 χρόνια περίπου, μπόρεσαν οι Τούρκοι να απαλλαγούν (και το πλήρωσε ο ελληνισμός) απ' όλα τα παλαιοκομματικά στοιχεία που εξαθλίωσαν και έφεραν την Τουρκία ένα βήμα πριν τη διάλυση. Εμείς δε μπορούμε;

Μεταφέρω τρία αποσπάσματα από το βιβλίο του Σπύρου Μελά, Η Επανάσταση του 1909.

«…Το απόγευμα της ίδιας μέρας η νεοτουρκική αστυνομία συλλάμβανε τον παραιτημένο υπουργό των Ναυτικών, Χασάν Ραχμή πασά, λίγο πριν με την αμαξοστοιχία διαφύγει στο εξωτερικό. Πολλοί από τους υπουργούς ξαγρύπνησαν εκείνη τη νύχτα μελετώντας πως θα το σκάσουνε…Έτσι κάθε λίγο και λιγάκι, περνούσαν από τους δρόμους κι από ένα παλαιότουρκο πασά ή εφέντη και τον πήγαιναν με συνοδεία από το μέρος που τον πιάσανε, στη φυλακή…Τους φώναζαν όλα τα αίσχη τους, τις καταχρήσεις, τις ραδιουργίες, τις παρανομίες, τους τραβούσαν τα γένια, τους χαστούκιζαν. Αλλά η πιο καθιερωμένη λαϊκή τιμωρία ήταν το φτύσιμο…. Ελάχιστοι στάθηκαν τυχεροί, γιατί η αστυνομία από φόβο μήπως το σκάσουν, πραγματοποίησε τη σύλληψή τους με μυστικότητα. Ανάμεσα στους τυχερούς ήταν και ο πιο κλέφτης απ’ όλους, ο πρώην υπουργός των Στρατιωτικών Ριζά πασάς. Τον βάραινε σωρός από κατηγορίες για καταχρήσεις, λεηλασίες του δημόσιου ταμείου, για γενναία μερτικά στις στρατιωτικές προμήθειες, για καθυστερήσεις μισθών αξιωματικών και οπλιτών. Κι αυτές δεν ήταν ανάγκη να τις αποδείξουν οι Νεότουρκοι. Τις φώναζε το παλάτι που είχε χτίσει στο Βενίκιοϊ, στην ασιατική παραλία του Βοσπόρου, ένα αραβικού ρυθμού μέγαρο, που άσπριζε κατάκομψο, δαντελωτό, μέσα στις πρασινάδες των περιβολιών του, κι όπου ο μεγιστάνας αυτός του παλαιοτουρκισμού, ζούσε, με τα χαρέμια του, τη φαντασμαγορία της ανατολίτικης χλιδής και της σπατάλης».

«…Το Κομιτάτο δεν περιορίστηκε σ’ αυτούς. Έβαλε χέρι σ’ όλες τις δημόσιες υπηρεσίες, για να τις ξεκαθαρίσει από τους ασυνείδητους καταχραστές κι εκβιαστές υπαλλήλους. Ατέλειωτοι κατάλογοι με απολύσεις πλημμύρισαν τις στήλες των εφημερίδων. Εκατοντάδες πάνω σ’ εκατοντάδες αργόμισθοι κατάτρωγαν τον προϋπολογισμό. Κι επειδή δεν χωρούσαν άλλοι ο παλαιοτουρκισμός είχε εφεύρει το σύστημα των άμισθων κλητήρων. Αυτοί, φυσικά, ζούσαν εις βάρος του κοσμάκη. Το καθεστώς του περίφημου «μπαχσίς». Μετά τη μεταπολίτευση που κόπηκαν αυτά, γύρευαν να διορισθούν έμμισθοι. Χειρότεροι όμως ήταν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Μόλις το νεοτουρκικό κίνημα επικράτησε, παρουσιάστηκαν και γύρευαν και αύξηση μισθού. Οι εφημερίδες έγραφαν για την καλή ζωή τους, δημοσίευαν άρθρα πύρινα, με καταγγελίες ορισμένες με ονόματα, περιστατικά, καταχρήσεις, κλοπές. Οι διαπομπεύσεις στους δρόμους κι οι επιθέσεις του ξεσηκωμένου όχλου αγρίευαν. Ήταν κίνδυνος ταραχών. Οι ξένες πρεσβείες έκαναν διαβήματα. Οι Νεότουρκοι αναγκάστηκαν να βγάλουν εγκύκλιο, με συστάσεις στον Τύπο, ν’ αφήσουν τις επιθέσεις εναντίον προσώπων και ν’ αρχίσουν τη διδαχή για τα καθήκοντα του συνταγματικού πολίτη. Η κατάσταση άρχισε να σημειώνει κάποιον κατευνασμό…»

«Ο υπουργός των Ναυτικών Χασάν πασάς προσπάθησε να πάρει με το μέρος του τους αξιωματικούς ενός πολεμικού, που ήταν αραγμένο στη Θεσσαλονίκη, προβιβάζοντας τους παράνομα, ενώ είχαν σειρά να προβιβαστούν άλλοι αρχαιότεροι. Οι αξιωματικοί αυτοί που ήταν όλοι Νεότουρκοι, όχι μόνο δε δέχτηκαν αλλά αξίωσαν από τον υπουργό να παραιτηθεί! Δεν τον ήθελαν καθόλου. Όλες οι τουρκικές εφημερίδες τον έλεγαν καθαρά κλέφτη».

Αλήθεια, στο πρόσωπο του Τούρκου υπουργού των Στρατιωτικών, αναγνωρίζετε δικούς μας πολιτικούς; Περιμένετε από αυτούς να σώσουν τη χώρα; Ή από τους διεφθαρμένους δημοσίους υπαλλήλους; Κι αυτοί πρέπει να απομακρυνθούν από τη θέση τους καθώς είναι όργανα της διεφθαρμένης ηγεσίας. Οι περισσότεροι τοποθετήθηκαν από αυτούς. Ακόμα και οι χαμηλόμισθοι υπάλληλοι, που δεν έχουν κλέψει, νιώθουν την αρρωστημένη ανάγκη να βοηθήσουν τους «ευεργέτες» τους στις εκλογές με την ψήφο τους. Και είναι πάρα πολλοί. Γι’ αυτό διόρισαν κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης τόσο πολλούς δημοσίους υπαλλήλους. Για να επηρεάζουν το εκλογικό αποτέλεσμα. Και όταν δε χωρούσαν άλλοι, εφεύραν τους διορισμούς ορισμένου χρόνου, stage, ή όπως αλλιώς τους ονομάζουν. Βλέπετε κοινά με το σύστημα που ακολουθούσε ο Σουλτάνος (σαν κληρονομικό δικαίωμα αποκτούν τις θέσεις τους και οι δικοί μας βουλευτές) στο τότε τουρκικό κράτος; Και όλοι μαζί, χρόνια τώρα, απόκτησαν τη νοοτροπία της «ήσσονος προσπάθειας», της λεγόμενης από εμάς, τους άλλους, «δημοσιουπαλληλικής νοοτροπίας». Και όλοι, άλλος λίγο άλλος πολύ, θέλουμε να δουλέψουμε για το κράτος, είτε ως πολιτικό είτε ως στρατιωτικό προσωπικό. Ακόμα κι αυτό αντιμετώπιζαν οι Τούρκοι τότε.

Γράφει σε προκήρυξή του ο πρίγκηπας Σαμπαχεντίν, επικεφαλής της «Οθωμανικής Εταιρίας της Ιδιωτικής Πρωτοβουλίας»: «…κύρια αδυναμία των Τούρκων και αιτία του ξεπεσμού της Αυτοκρατορίας, ήταν η έλλειψη ιδιωτικής πρωτοβουλίας, που είχε απομακρύνει όλα τα καλά στοιχεία του Τουρκικού λαού από τα ελεύθερα και παραγωγικά επαγγέλματα και τα είχε σπρώξει στο στρατό και τις δημόσιες υπηρεσίες…»

Να λοιπόν τι πρέπει να κάνουμε. Να ξεσηκωθούμε και να τιμωρήσουμε τους κλέφτες στέλνοντάς τους φυλακή. Όμως χωρίς ακρότητες. Χωρίς βιαιότητες. Κι αν δε μπορεί η δικαιοσύνη να βρει τα απαραίτητα στοιχεία για να τους καταδικάσει, θα τους τιμωρήσουμε εμείς, διώχνοντάς τους από την πολιτική ζωή της χώρας. Να μείνουν μόνο οι έντιμοι και όχι αυτοί που υποστηρίζουν το «νόμιμο είναι και ηθικό». Αλλά και η δική μας κρίση πρέπει να είναι νηφάλια και αντικειμενική. Να δράσουμε σαν σύνολο και όχι κάθε συντεχνία ξεχωριστά. Χωρίς να δεχτούμε συμβιβασμούς επειδή πιθανόν μας συμφέρει. Θα προσπαθήσουν να μας διαιρέσουν. Θα προσπαθήσουν κάθε κλάδο εργαζομένων να τον δωροδοκήσουν ώστε να σταματήσει τον αγώνα. Δεν πρέπει να πέσουμε στη παγίδα. Πρέπει να αντιδράσουμε ακριβώς όπως οι Τούρκοι αξιωματικοί του ναυτικού. Αυτή πρέπει να είναι η απάντησή μας.

Η ιστορία διδάσκει. Γι’ αυτό δε θέλουν να την ξέρουμε.

Μποϋκοτάζ

Η παρακάτω ιστορία αποκαλύπτει τι μπορεί να πετύχει ένα οργανωμένο κίνημα ανθρώπων, με σοβαρούς και ιδεολόγους αρχηγούς, με τόλμη, εξυπνάδα, πυγμή, χωρίς βία. Τη βία θα την προκαλέσει σ’ αυτούς η κεντρική εξουσία η οποία με κάθε τρόπο θα λοιδορήσει και κυνηγήσει τους μετέχοντες. Όταν όμως είναι ενωμένοι… Μήπως πρέπει να κάνουμε το ίδιο;

Μέχρι το Νοέμβριο του 1956, στα λεωφορεία του Μοντγκόμερυ στην Αλαμπάμα των ΗΠΑ ίσχυε ο φυλετικός διαχωρισμός. Σύμφωνα με το σχετικό νόμο, οι λευκοί επιβάτες που έμπαιναν σε ένα λεωφορείο κάθονταν στις μπροστινές θέσεις, ενώ οι μαύροι επιβάτες στις πίσω θέσεις και έπρεπε να υπάρχει πάντα μια κενή σειρά ανάμεσα στα δύο μέρη, ώστε αυτά να διαχωρίζονται. Αν το λεωφορείο ήταν γεμάτο και έμπαινε ένας λευκός επιβάτης, οι μαύροι επιβάτες που κάθονταν στην πρώτη σειρά του πίσω μέρους, έπρεπε να σηκωθούν προκειμένου αυτός να καθίσει και να δημιουργηθεί μια νέα κενή σειρά. Οι συγκεκριμένοι μαύροι επιβάτες παρέμεναν όρθιοι όπως και εκείνοι που ανέβαιναν σε ένα γεμάτο λεωφορείο.
Την 1 Δεκεμβρίου του 1955, η 42χρονη ράφτρα Ρόζα Παρκς, γραμματέας του παραρτήματος του NAACP (National Association for the Advancement of Colored People) στο Μοντγκόμερυ, αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θέση της στο λεωφορείο σε έναν λευκό άντρα, με αποτέλεσμα να συλληφθεί. Την επομένη αφέθηκε ελεύθερη αφού πλήρωσαν την εγγύηση ο E.D.Nixon, πρόεδρος του τοπικού παραρτήματος του NAACP και ο Clifford Durr. Ο Nixon ήθελε να χρησιμοποιήσει τη σύλληψη της Παρκς, που είχε κύρος και φήμη στην μαύρη κοινότητα του Μοντγκόμερυ, προκειμένου να ξεσηκώσει τους μαύρους συμπολίτες του κατά των νόμων που επέβαλαν το φυλετικό διαχωρισμό σε διάφορες εκφάνσεις της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Την ίδια μέρα η θρησκευτική ηγεσία του μαύρου πληθυσμού στο Μοντγκόμερυ συγκεντρώθηκε στην εκκλησία όπου ήταν πάστορας ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ για να αποφασίσει αν θα προχωρούσαν σε μποϋκοτάζ των λεωφορείων. Προτάθηκε να γίνει το μποϋκοτάζ, με αίτημα, όμως, όχι την κατάργηση συνολικά της νομοθεσίας που επέβαλε το φυλετικό διαχωρισμό, αλλά η διαχωριστική γραμμή στα λεωφορεία να είναι σταθερή και να μην υποχρεώνονται οι μαύροι επιβάτες να δίνουν τη θέση τους στους λευκούς. Η ηγεσία των μαύρων κατοίκων του Μοντγκόμερυ έκανε αυτή τη συμβιβαστική πρόταση, γιατί πίστευε ότι το αίτημα για πλήρη κατάργηση του φυλετικού διαχωρισμού στα λεωφορεία δε θα γινόταν εύκολα αποδεκτό από την πλευρά των λευκών. Συγχρόνως τέθηκαν και άλλα αιτήματα μεταξύ των οποίων να συμπεριφέρονται ευγενικά οι οδηγοί σε όλους τους επιβάτες και να προσληφθούν και μαύροι οδηγοί στα λεωφορεία. Η πρόταση έγινε δεκτή και αποφασίστηκε το μποϋκοτάζ να γίνει στις 5 Δεκεμβρίου, την ημέρα της δίκης της Ρόζας Παρκς. Επίσης αποφασίστηκε να ηγηθούν του μποϋκοτάζ η οργάνωση Montgomery Improvement Association(MIA) και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Για να ενημερωθούν οι μαύροι κάτοικοι του Μοντγκόμερυ για το μποϋκοτάζ αποφασίστηκε να διανεμηθούν φυλλάδια στις εκκλησίες, την Κυριακή πριν την 5η Δεκεμβρίου. Ήδη το βράδυ της σύλληψης της Παρκς, η οργάνωση Women`s Political Council είχε τυπώσει και διανείμει 35 χιλιάδες φυλλάδια με τα οποία καλούνταν οι Αφροαμερικανοί να μην χρησιμοποιήσουν τα λεωφορεία την ημέρα της δίκης.
Πράγματι στις 5 Δεκεμβρίου του 1955 ελάχιστοι μαύροι χρησιμοποίησαν τα λεωφορεία στην πρωτεύουσα της Αλαμπάμα. Η επιτυχία του μποϋκοτάζ οδήγησε στην απόφαση για συνέχιση του. Το μποϋκοτάζ των λεωφορείων στο Μοντγκόμερυ κράτησε συνολικά 381 ημέρες. Οι περισσότεροι μαύροι της περιοχής το διάστημα αυτό πήγαιναν στις δουλείες τους και γενικότερα μετακινούνταν είτε με ιδιωτικά αυτοκίνητα είτε με κάρα και ποδήλατα είτε με τα πόδια. Εκείνες τις ημέρες πολύ συνηθισμένο ήταν το φαινόμενο να χρησιμοποιούν πολλοί άνθρωποι μαζί ένα ιδιωτικό αυτοκίνητο (car-pooling) .Όταν, δε, οι αρχές τις πόλης, για να εμποδίσουν το συγκεκριμένο τρόπο μετακίνησης, ζήτησαν από τις τοπικές ασφαλιστικές εταιρίες να μην ασφαλίζουν τα εν λόγω αυτοκίνητα, η ηγεσία των μαύρων του Μοντγκόμερυ στράφηκε στο Lloyd`s στο Λονδίνο. Επίσης οι μαύροι ταξιτζήδες χρέωναν την κούρσα μόλις 10 σεντς, όσο δηλαδή κόστιζε το εισιτήριο στα λεωφορεία. Όταν αυτό έγινε γνωστό, οι αρχές της πόλης αποφάσισαν να επιβάλλονται πρόστιμα σε όσους χρέωναν την κούρσα λιγότερο από 45 σεντς. Η συνέχιση του μποϋκοτάζ και η μεγάλη συμμετοχή σε αυτό είχε ως συνέπεια και την αύξηση της συμμετοχής λευκών κατοίκων της πόλης, που ήταν αντίθετοι στην κατάργηση του φυλετικού διαχωρισμού ή πλήττονταν οικονομικά από το μποϋκοτάζ, στο White Citizen's Council. Άτομα που συμμετείχαν στο μποϋκοτάζ έγιναν πολλές φορές στόχος επιθέσεων. Εμπρηστικές επιθέσεις έγιναν και εναντίον των σπιτιών των Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και Ralph Abernathy`s αλλά και εναντίον τεσσάρων εκκλησιών της μαύρης κοινότητας του Μοντγκόμερυ. Κατά τη διάρκεια του μποϋκοτάζ συνελήφθησαν για παρακώλυση συγκοινωνιών 156 άτομα μεταξύ των οποίων και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Καταδικάστηκε σε πρόστιμο 500$ ή φυλάκιση 386 ημερών. Τελικά έμεινε στη φυλακή δύο εβδομάδες.
Στις 4 Ιουνίου του 1956 τοπικό δικαστήριο της Αλαμπάμα έκρινε αντισυνταγματικό τον νόμο για το φυλετικό διαχωρισμό στα λεωφορεία. Εναντίον της απόφασης αυτής ασκήθηκε έφεση και στις 13 Νοεμβρίου του ίδιου έτους το Ανώτατο δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής δέχτηκε την απόφαση του τοπικού δικαστηρίου. Έτσι υποχρεώθηκαν οι αρχές του Μοντγκόμερυ να επιτρέψουν στους μαύρους επιβάτες των λεωφορείων να κάθονται οπουδήποτε. Το μποϋκοτάζ στο Μοντγκόμερυ αποτέλεσε μια από της πρώτες νίκες του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και ανέδειξε ως ηγετική του μορφή τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.

Το κείμενο πάρθηκε αυτούσιο από την ιστοσελίδα της Βικιπαίδεια με τίτλο:
Μποϋκοτάζ των λεωφορείων στο Μοντγκόμερυ (1955)

Τζαμπατζήδες είναι οι πολίτες ή οι πολιτικοί και οι φίλοι τους;

Καταρχήν να δηλώσω ότι πρέπει όλοι οι πολίτες να υπακούουν στους νόμους του κράτους. Τι πρέπει όμως να κάνουν όταν ένας νόμος δεν είναι δίκαιος; Τι πρέπει να κάνει ο πολίτης ενάντια στην αυθαιρεσία του κράτους; Τι πρέπει να κάνει όταν βλέπει ότι τελικά κάποιοι είναι υπεράνω των νόμων με αποτέλεσμα τα οικονομικά βάρη να πέφτουν στους υπολοίπους; ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ για να βρει το δίκιο του ή να πάρει ο ίδιος την απόφασή για τον εαυτό του. Γιατί το Σύνταγμά μας, λέει, ότι όλα προέρχονται από τον λαό και γίνονται για τον λαό. Έτσι ο λαός έχει δικαίωμα να αναλάβει ο ίδιος την τύχη του, αρκεί βέβαια να είναι έτοιμος και να αναλάβει το όποιο κόστος των πράξεών του! Δε θέλω να επεκταθώ αλλά π.χ. αν πούμε ότι δε θέλουμε να πληρώνουμε φόρους, θα πρέπει να δεχθούμε και το γεγονός ότι η υγεία, η παιδεία κ.α. που τώρα μας φαίνονται αυτονόητα, θα πάψουν να λογίζονται ως κοινωνικά αγαθά και θα τα πληρώνουμε.
Ένα τέτοιο κίνημα διαμαρτυρίας είναι και το ΔΕ ΠΛΗΡΩΝΩ ΔΕ ΠΛΗΡΩΝΩ. Δε θα ασχοληθώ με το αν έχουν δίκιο (για τα διόδια έχουν απόλυτο δίκιο και θα έπρεπε να είχε γίνει νωρίτερα) αλλά με αυτό που μου έκανε περισσότερο εντύπωση. Έχουν βγει τώρα τελευταία πολλοί πολιτικοί, δημοσιογράφοι, "αναλυτές" κ.α. που κατηγορούν τους πολίτες που συμμετέχουν (υποκινούμενους ή μη δε με ενδιαφέρει) ως τζαμπατζήδες και το κίνημά τους κίνημα του ΤΖΑΜΠΑ. Ας την υιοθετήσω αυτή τη φρασεολογία και να δούμε ποιός πραγματικά είναι τζαμπατζής στην Ελλάδα.

• Αν διαπράξω κάποιο οικονομικό ή ποινικό αδίκημα θα βρεθώ στη φυλακή. Αν το πράξει κάποιος πολιτικός δε θα γίνει τίποτα γιατί έχει εξασφαλίσει για τον εαυτό του ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΑΣΥΛΙΑ!
• Δουλεύω σε ιδιωτική εταιρεία και ο ιδιοκτήτης είναι αυτός που αποφασίζει τι μισθό θα μου δώσει. Οι πολιτικοί υποτίθεται "υπηρετούν" το λαό, εμένα, αλλά από τα δικά μας λεφτά δίνουν υπέρογκους μισθούς και αυξήσεις στους εαυτούς τους και τους υπόλοιπους κολλητούς τους!
• Ανά πάσα στιγμή μπορεί να πέσω θύμα κάποιου κακοποιού. Αν θελήσω να προστατευτώ πρέπει να πληρώσω εταιρεία σεκιούριτι (αν περιμένω από την αστυνομία...). Πολιτικοί, δημοσιογράφοι και επιχειρηματίες γιατί έχουν την ειδική μεταχείριση να πληρώνω εγώ τους αστυνομικούς που έχουν αποσπασθεί για τη φύλαξή τους;
• Αυτοί δεν επέτρεψαν στους φίλους τους τραπεζίτες να μου δανείζουν λεφτά (από τα αποθεματικά που δεν έχουν) με μεγάλο τόκο και για τις καταθέσεις μας κάτω του 1%;
• Δεν πέρασαν φωτογραφικούς νόμους ώστε να περάσουν στα χέρια ιδιωτών τράπεζες, ΟΤΕ, ΔΕΗ, δρόμοι κ.α. με ελάχιστο τίμημα;
• Είμαι τζαμπατζής εγώ που για να βγάλω τον όποιο μισθό μου πρέπει να παλέψω με χιλιάδες άλλους για μια θέση (και στον ιδιωτικό τομέα), και δεν είναι αυτοί που λόγω της θέσης που τους έχει δώσει ο λαός, βάζουν στο δημόσιο για να πληρώνονται από εμένα, παιδιά, ανίψια και όλο τους το σόι;
• Για να φτιάξω μια εταιρεία θα μου ζητήσουν κάποιο κεφάλαιο. Όλοι αυτοί που από το πουθενά έγιναν πλούσιοι, προμηθευτές και εργολάβοι πως κάνουν εταιρείες με σχεδόν μηδαμινό κεφάλαιο;
• Ότι έσοδα έχω τα δηλώνω στην εφορεία. Δεν έχω offshore εταιρείες για να τα κρύβω.
• Όταν κάνω μια δουλεία με πληρώνουν με το αντίστοιχο ποσό. Οι πολιτικοί γιατί εκτός του μισθού τους, παίρνουν και μίζες (από τα δικά μου λεφτά);
• Με τα έσοδα μου, μπορώ και δικαιολογώ την περιουσία μου. Πολλοί πολιτικοί, δημοσιογράφοι κ.α. μπορούν; Ποιος τους καλύπτει;
• Όταν χρωστάω σε μια δημόσια υπηρεσία με πιάνουν και τώρα θα με βάζουν φυλακή και για λίγα ευρώ. Πόσοι μεγαλοεπιχειρηματίες είναι αυτοί πού χρωστάνε σε ΙΚΑ, εφορεία κ.α., δεν πληρώνουν και τους επιτρέπεται να διαβιούν πολυτελή ζωή; 600 δις λέει το περιοδικό Der Spiegel ότι έχουν κάποιοι Έλληνες σε καταθέσεις μόνο στην Ελβετία! Από που λέτε τα βρήκαν;
• Οι βουλευτές έχουν θεσπίσει για τον εαυτό τους απίστευτα προνόμια, εκτός του μισθού: χρυσές κάρτες, αυτοκίνητα, έξοδα για βενζίνη, καφέ, φαγητό, κ.α. που τα πληρώνει ο ελληνικός λαός. Εγώ τα πληρώνω όλα!

Από αυτά τα ελάχιστα παραδείγματα φαίνεται ποιος είναι τζαμπατζής σ’ αυτή τη χώρα. Φοβούνται για την ανομία των πολιτών όταν όλοι όσοι έχουν εξουσία, την έχουν κάνει τρόπο λειτουργίας του κράτους. Προς το συμφέρον τους βέβαια!Τους επιστρέφω λοιπόν πίσω τον χαρακτηρισμό αν και για πολλούς μπορεί να είναι και τίτλος τιμής!

ΑΡΝΙΕΜΑΙ (ΕΧΘΡΟΣ ΛΑΟΣ - 1975)

Αρνιέμαι αρνιέμαι αρνιέμαι
οι άλλοι να βαστάνε τα σκοινιά
αρνιέμαι να με κάνουν ό,τι θένε
αρνιέμαι να πνιγώ στην καταχνιά.

Αρνιέμαι αρνιέμαι αρνιέμαι
να είσαι συ και να μην είμαι εγώ
που τη δική μου μοίρα διαφεντεύεις
με τη δική μου γη και το νερό.

Αρνιέμαι αρνιέμαι αρνιέμαι
να βλέπω πια το δρόμο μου κλειστό
αρνιέμαι να 'χω σκέψη που σωπαίνει
να περιμένει μάταια τον καιρό.

Στίχοι:Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική:Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση:Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Απογοήτευση

Αυτή είναι η κύρια αιτία της σχεδόν τρίμηνης απουσίας μου. Δε θέλησα να ασχοληθώ με την εκλογική αναμέτρηση του Νοεμβρίου, γιατί οι θέσεις μου για τις εκλογές είναι γνωστές απο προηγούμενες αναρτήσεις, αλλά κυρίως γιατί, λανθασμένα, πίστεψα πως ο λαός μετά απο αυτά που του επιβάλουν και κυρίως από αυτά που του ετοιμάζουν, θα κάνει το καθήκον του. Αλλά...
Συγχαρητήρια κύριοι της αποχής! Τώρα πια είσαστε συνένοχοι και χωρίς ελαφρυντικό! Όσο για εσάς που ψηφίσατε ΝΔ αλλά κυρίως ΠΑΣΟΚ, τι να πώ; Αν δεν είστε ζώα, είστε σίγουρα προδότες! Να το έχετε βάρος στη συνείδησή σας για ότι συμβεί στην Ελλάδα απο εδώ και πέρα!

Όσο κι αν η αλήθεια είναι δυσάρεστη, ήρθε η ώρα να αναλάβει ο λαός τις ευθύνες του

Επιτέλους! Μέσα στα άπειρα ψέματα που μας έχουν πει οι πολιτικοί μας, ειπώθηκε και μια δυσάρεστη αλήθεια και μάλιστα από τα χείλη ενός από τους απεχθέστερους, κατ’ εμέ, πολιτικούς, τον κ. Πάγκαλο. Τη δήλωση την έκανε στη Βουλή κατά την ομιλία του στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή που επεξεργάζεται το σχέδιο για την κατάργηση και συγχώνευση υπηρεσιών οργανισμών και φορέων του δημόσιου τομέα. Σε μια κρίση ειλικρίνειας παραδέχτηκε την ενοχή των πολιτικών στη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος αλλά και τη συνενοχή των πολιτών. Χαρακτηριστικά είπε: «Η απάντηση στο ερώτημα που θέτουν οι πολίτες, που τα φάγατε τα λεφτά είναι αυτή: Σας διορίζαμε για χρόνια, τα φάγαμε όλοι μαζί. Ακολουθώντας μια πρακτική αθλιότητας, εξαγοράς και διασπάθισης του δημοσίου χρήματος». Παράλληλα, ανέφερε ότι «για τη διόγκωση του δημόσιου τομέα είμαστε όλοι υπεύθυνοι, ακόμη και τα μικρά κόμματα της Αριστεράς που δεν κυβερνούν μεν, αλλά ακολουθούν την ίδια πρακτική μέσα από τους ΟΤΑ που ελέγχουν». Ο πιο ακατάλληλος πολιτικός είπε τη μεγαλύτερη αλήθεια. Στα χρόνια που πέρασαν οι Έλληνες είχαν γίνει πρωταθλητές στο άθλημα της ρουσφετολογίας. Είτε ατομικά είτε συντεχνιακά, κάθε προσπάθεια μείωσης των κακώς κειμένων του δημοσίου τομέα έπεφτε στο κενό από τις αντιδράσεις των εργαζομένων. Και οι πολιτικοί, με το αζημίωτο βέβαια, τους έκαναν το χατίρι. Κατηγορούμε τα κόμματα αλλά εμείς ήμασταν αυτοί που τους δώσαμε δύναμη με τη ψήφο μας, ανάλογα ποιος θα μας διόριζε στο δημόσιο. Το πελατειακό κράτος το δημιουργήσαμε και το συντηρήσαμε όλοι μας. Είναι ψέμα; Βέβαια ο Πάγκαλος κατά το γνωστό τρόπο διαφυγής των πολιτικών, τα ισοπέδωσε όλα και μας έβαλε όλους στο ίδιο τσουβάλι. Δεν έχουμε όλοι την ίδια ευθύνη. Ούτε φάγαμε όλοι με τον ίδιο τρόπο. Το αποτέλεσμα όμως είναι το ίδιο. Είμαστε συνένοχοι.

Ο Πάγκαλος μίλησε βασικά για το δημόσιο τομέα. Ας δούμε όμως ποιος ευθύνεται γενικότερα για την κρίση, γιατί πολλοί έχουν ξεσηκωθεί και αμφισβητούν την κατηγορία του Πάγκαλου για συνενοχή. Μάλιστα πολλοί της αντιπολίτευσης, χαϊδεύοντας τα αυτιά των πολιτών, κατηγορούν την κυβέρνηση, ότι προσπαθεί να δημιουργήσει ενοχές στους πολίτες για να μην ξεσηκωθούν. Μόνο όμως αν κάποιος αισθάνεται ένοχος θα μετανιώσει και θα προσπαθήσει να αλλάξει τα πράγματα προς το καλύτερο. Με το να λέμε οι άλλοι φταίνε απλά συντηρούμε τις παθογένειες του συστήματος. Δεν έχουμε καταλάβει οτι εμείς διαμορφώνουμε το σύστημα. Είμαστε καθαροί, δίκαιοι και απαιτούμε; Τότε το σύστημα θα δουλέψει προς όφελος των πολιτών. Είμαστε ατομικιστές και δεν ασχολούμαστε με τίποτα πέρα από την τσέπη μας; Τότε το σύστημα θα διαφθαρεί και θα ευνοεί μόνο τους δυνατούς. Τις ευθύνες και τα σκάνδαλα των πολιτικών τα γνωρίζουμε. Σκάνδαλο SIEMENS, Χρηματιστήριο, Ολυμπιακά έργα, Εθνικό Κτηματολόγιο, υπόθεση Μανίκα, Νεονάκη, Μανούση-Παυλίδη, Ζαχόπουλου, Κουμπάρους, καρτέλ Γάλακτος και όχι μόνο, χρήματα σε ΜΚΟ φίλα προσκείμενων, Σκάνδαλο ΜΑΝ, Ομόλογα, Παραδικαστικό, πώληση ΟΤΕ, εξαγορά της «Γερμανός» από COSMOTE, Βατοπαίδι, διορισμό στη Βουλή και σε διάφορους οργανισμούς των συγγενών και φίλων, μίζες από τα εξοπλιστικά προγράμματα, ΟΣΕ, Ολυμπιακή και δε συμαζεύεται… Ας δούμε όμως και τις ευθύνες τις δικές μας γιατί προσωπικά έχω βαρεθεί να τσακώνομαι με ανθρώπους που πιστεύουν ότι για την οικονομική κρίση φταίνε αποκλειστικά οι πολιτικοί και το κράτος που μας κλέβει, ενώ οι πολίτες δε φέρουν καμία ευθύνη. Όμως η πρώτη και μεγαλύτερη ευθύνη μας είναι ότι ενώ αυτοί μας κλέβουν συστηματικά, επανεκλέγονται με τη δική μας ψήφο! Εμείς τους εξελέξαμε και τους δώσαμε το δικαίωμα να μας κυβερνούν. Ας προχωρήσουμε πιο αναλυτικά σε διάφορες συμπεριφορές μας που συνέβαλλαν σε μεγάλο βαθμό στην οικονομική κατάντια που βρίσκεται η χώρα μας. Σίγουρα πολλοί από εμάς θα αναγνωρίσουν τους εαυτούς τους σε πολλές από τις περιπτώσεις. Να θυμίσω επίσης ότι οι διάφοροι κρατικοί λειτουργοί (δημόσιοι υπάλληλοι) που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους και θα αναφερθούν παρακάτω, δεν είναι πολιτικοί, είναι πολίτες σαν και τους υπόλοιπους.

• Εμείς δεν φταίμε που δίνουμε φακελάκι στον εφοριακό για να μη μας τα πάρει η εφορία, δηλαδή το κράτος; Ή μόνο ο εφοριακός που παίρνει το φακελάκι φταίει;
• Εμείς δεν φταίμε που λαδώνουμε στο ΚΤΕΟ για να μας περάσουν το αυτοκίνητό μας; Ή μόνο ο υπάλληλος του ΚΤΕΟ που λαδώνεται φταίει;
• Εμείς δεν φταίμε που λαδώνουμε, μέσω των σχολών οδήγησης, τους υπαλλήλους που δίνουν τις άδειες οδήγησης; Ή μόνο οι σχολές και οι υπάλληλοι του συγκεκριμένου υπουργείου φταίνε που τα παίρνουν;
• Εμείς δεν φταίμε που δε ζητάμε απόδειξη από τον υδραυλικό, τον ηλεκτρολόγο, τον δικηγόρο, τον γιατρό και ένα σωρό άλλους επαγγελματίες, για να μην πληρώσουμε το ΦΠΑ και πάρει χρήματα το κράτος;
• Εμείς δεν φταίμε που λαδώνουμε τους υπαλλήλους της πολεοδομίας για να βγάλει πιο γρήγορα την άδειά μας ή να παραβλέψει κάποια οικοδομική μας παρανομία; Ή μόνο οι υπάλληλοι της πολεοδομίας φταίνε που τα παίρνουν;
• Εμείς δεν φταίμε που τρέχουμε για το κάθε κόμμα βάζοντας αφίσες και συμμετέχοντας σε συγκεντρώσεις κουνώντας σημαιάκια; Ή μόνο τα κόμματα φταίνε που μας εξαπάτησαν και δεν καταλαβαίναμε;
• Εμείς δεν φταίμε που για διάφορες δουλειές μας προσλαμβάνουμε αλλοδαπούς εργάτες για να μην πληρώσουμε ΙΚΑ αδιαφορώντας για την τύχη του ασφαλιστικού; Ή μήπως φταίνε οι αλλοδαποί;
• Εμείς δεν φταίμε που δηλώναμε ότι εκτρέφαμε παραπάνω ζώα ή ότι κατείχαμε περισσότερες αγροτικές εκτάσεις από αυτές που πραγματικά είχαμε ώστε να παίρνουμε την επιδότηση από την ΕΕ, με αποτέλεσμα η επιδότηση και να μην πήγαινε σ’ αυτούς που έπρεπε και οι ξένοι να καταλάβουν ότι τους κοροϊδεύαμε και να το πληρώνουμε τώρα; Ή μήπως φταίνε οι της ΕΕ που μας έδιναν τα λεφτά από το ευρωπαϊκό ταμείο;
• Εμείς δεν φταίμε (φυσικά πρόσωπα και επιχειρηματίες) που κρύβουμε από την εφορεία όσα περισσότερα μπορούμε ενώ παράλληλα αγοράζουμε αυτοκίνητα και σπίτια, ανάλογα φυσικά με το οικονομικό μέγεθος του καθενός; Ή μήπως φταίνε μόνο οι εφοριακοί γιατί δεν έκαναν σωστά τη δουλεία τους και δεν μας έλεγξαν;
• Εμείς δεν φταίμε που ως πολίτες βρωμίζουμε με τα σκουπίδια μας το ύπαιθρο και ως επιχειρηματίες το μολύνουμε πετάγοντας τα απόβλητά μας στη θάλασσα, στα ποτάμια κ.α.; Ή μήπως μας πίεσαν οι κακοί πολιτικοί μας;
• Εμείς δεν φταίμε που κλείνουμε τις εθνικές οδούς, εμποδίζουμε τους τουρίστες να βγουν από τα καράβια ή γενικότερα να μετακινηθούν και μετά παραπονιόμαστε ότι μειώθηκε ο τουρισμός στην Ελλάδα; Ή μήπως τελικά φταίνε οι τουρίστες που προτιμούν την Ελλάδα για διακοπές;
• Εμείς δεν φταίμε που βάλαμε μέσο για να διοριστούμε στο δημόσιο γνωρίζοντας ότι είμαστε υπεράριθμοι και ότι επιβαρύνεται με αχρείαστα έξοδα το κράτος; Ή μήπως φταίνε μόνο οι πολιτικοί που μας διόριζαν;
• Εμείς δεν φταίμε που όντας άσχετοι από χρηματιστήριο πουλήσαμε την περιουσία μας ή πήραμε δάνεια για να παίξουμε στο χρηματιστήριο και τελικά τα χάσαμε και από τους κερδοσκόπους (χρηματιστήριο σημαίνει και ρίσκο); Ή μήπως φταίνε μόνο οι χρηματιστηριακές εταιρείες που σ’ αυτό τον καιρό της αποθέωσης του χρήματος, ψάχνουν να βρουν τέτοιους αφελείς;
• Εμείς δεν φταίμε που ενώ γνωρίζαμε ότι οι πολιτικοί μας βάζουν χέρι στο δημόσιο χρήμα, κάναμε τα στραβά μάτια γιατί έδιναν και σε μας κάτι; Ή μήπως φταίνε οι πολιτικοί που δε μας παρότρυναν να τους καταγγείλουμε;
• Εμείς δεν φταίμε που ενώ κατηγορούμε την εκκλησία για χλιδή πάμε και κάνουμε πομπώδεις θρησκευτικούς γάμους; Ή μήπως μας πίεσαν οι παπάδες γιατί τάχα έτσι ορίζει η εκκλησία;
• Εμείς δεν φταίμε που δηλώνουμε αναπηρία που δεν υπάρχει ή παίρνουμε συντάξεις που δεν θα έπρεπε (π.χ. συντάξεις εθνικής αντίστασης); Ή μήπως φταίνε μόνο αυτοί που δεν έκαναν τη δουλειά τους και δεν έλεγξαν την αναπηρία μας;
• Εμείς δεν φταίμε που θέλοντας να φτιάξουμε ένα σπίτι ή εξοχικό αντί να ακολουθήσουμε τη νόμιμη οδό και να πληρώσουμε όσους φόρους μας αναλογούν, προτιμήσαμε να το κάνουμε παράνομα; Η Ελλάδα έχει πάνω από 800.000 αυθαίρετα και τις περισσότερες-στατιστικά- βίλλες στην Ευρώπη. Ή μήπως όλες ανήκουν σε βουλευτές;

Τι λέτε λοιπόν; Δεν είμαστε συνένοχοι στο κατάντημα της Ελλάδας; Ή επειδή αυτοί ατομικά, πλούτισαν περισσότερο από εμάς, μας κάνει λιγότερο υπεύθυνους; Αν κάποιος έχει κλέψει λιγότερο από κάποιον άλλον, δε σημαίνει ότι δεν είναι κλέφτης. Όλοι φταίμε, ο καθένας στο ποσοστό του. Αν το παραδεχτούμε, θα είναι το πρώτο και σημαντικό βήμα για να απαιτήσουμε, να αγωνιστούμε και να οδηγήσουμε με υγιείς βάσεις, την Ελλάδα και τη ζωή μας στη σωστή κατεύθυνση.