Ότι χάσουν οι τράπεζες θα πρέπει ο Έλληνας φορολογούμενος να το καταβάλλει

Γνωρίζω πως οι Έλληνες έχουν καταντήσει, στην πλειοψηφία τους, απαθείς, ατομικιστές και φοβητσιάρηδες (ο καλύτερος χαρακτηρισμός είναι κιοτήδες, όπως τους έλεγαν το 1821, αυτοί που δε δίστασαν να παλέψουν για την ελευθερία τους). Το κακό όμως είναι ότι το γνωρίζουν και οι πολιτικοί μας, γι’ αυτό και δε διστάζουν να κάνουν δηλώσεις υποταγής στους τραπεζίτες και στο σύστημα που τους συντηρεί στην εξουσία. Πιστεύουν ότι θα έχουν το ακαταδίωκτο από ένα λαό, ο οποίος, ακόμα και τη τσέπη του να μη σκέφτεται, είναι, είτε αρκετά προσηλωμένος στα κόμματα (αυτοί είναι σίγουρα διανοητικά καθυστερημένοι, δεν εξηγείται αλλιώς), είτε δειλός και άτολμος, ώστε να μην αντιδράσει.
Διαβάστε την κυνική δήλωση που έκανε χθες στο MEGA, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Φίλιππος Σαχινίδης: «Οτιδήποτε θα χάσουν οι Τράπεζες αυτή τη στιγμή από τη συμμετοχή τους στην ανταλλαγή των ομολόγων, θα πρέπει από την άλλη πλευρά ο Έλληνας φορολογούμενος να το καταβάλλει προκειμένου να προχωρήσουμε στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των Τραπεζών».
Δηλαδή, δεν φτάνει που τόσα χρόνια είχαν υπερκέρδη από τον ανήθικο τρόπο που δραστηριοποιούνταν στην Ελλάδα (βλέπε επιτόκια), κλέβοντας ουσιαστικά τον ιδρώτα και των τίμιων δανειοληπτών, που μπορεί να είχαν μια ατυχία και δε μπορούσαν να πληρώσουν και των αφελών, χαζών ή κουτοπόνηρων δανειοληπτών, έρχονται τώρα με μια σκανδαλώδη ευνοϊκή μεταχείριση, να μας πουν ότι θέλουν να αρπάξουν τα λεφτά και των υπολοίπων που ποτέ δεν είχαν δανειακή συναλλαγή με τράπεζες (όλοι υφίστανται τα χαράτσια και τις μειώσεις). Δε ντρέπονται μάλιστα να λένε ότι είναι για το καλό μας!!! Η αντίδραση των «δημοσιογράφων» της εκπομπής; Καμία! Έδειχναν ότι συμφωνούν κιόλας!
Στη δήλωσή του, ο υπουργός με το περίσσιο θράσος, μας «ζητάει» να συμμετέχουμε υποχρεωτικά στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου των τραπεζών. Ας το δεχτούμε. Χωρίς δικαίωμα ψήφου όμως; Που ακούστηκε να συμμετέχει κάποιος στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου σε μια εταιρεία και να μην έχει δικαίωμα ψήφου! Ε! δεν είμαστε και τόσο κορόιδα κύριε Σαχινίδη!
Ή μήπως είμαστε;

Το Μεσοπρόθεσμο έγινε Μακροπρόθεσμο

Η Ευρωπαίοι ηγέτες πανηγυρίζουν. Οι αγορές πανηγυρίζουν. Οι Έλληνες πολιτικοί πανηγυρίζουν. Οι ντόπιοι νταβατζήδες του ελληνικού κατεστημένου πανηγυρίζουν. Οι Έλληνες πολίτες τι κάνουν; Αν είχαν συναίσθηση του τι γίνεται, θα έπρεπε κανονικά να έχουν πέσει σε κατάθλιψη και όχι να τριγυρνάνε στις παραλίες. Οι Έλληνες υποδουλώνονται οικονομικά και ηθικά, για πολλά χρόνια, αλλά δε φαίνεται τους περισσότερους να τους ενοχλεί τόσο ώστε να αντιδράσουν. Ενώ η κυβέρνηση και γενικότερα οι πολιτικοί, μας οδήγησαν στην χρεοκοπία, εμείς περιμένουμε από αυτή την κυβέρνηση να μας σώσει! Το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο πήρε παράταση ζωής. Αντί να τους ξεφορτωθούμε μας παρουσιάζονται ως ήρωες. Η εικόνα του υπουργικού συμβουλίου να χειροκροτεί τον πρωθυπουργό ήταν απογοητευτική. Συμφώνησαν στις απαιτήσεις της Γερμανίας χωρίς να κάνουν για άλλη μια φορά διαπραγμάτευση. Μας λένε και πάλι ότι εδώ που φτάσαμε ήταν η μόνη λύση. Κανείς όμως δε σώθηκε δανειζόμενος συνέχεια. Πως θα τα αποπληρώσουμε αν δεν υπάρχει ανάπτυξη; Πως θα τα αποπληρώσουμε αν τα αξιόλογα περιουσιακά μας στοιχεία ξεπουληθούν όσο όσο; Και το κυριότερο, πως θα τα αποπληρώσουμε αν ο λαός δεν κατανοεί ή δε συμφωνεί με αυτά που θέλει να κάνει το κράτος; Ακόμα κι αν πάρθηκαν οι σωστότερες αποφάσεις, αν δε συναινέσει ο λαός πως θα πετύχουν τα μέτρα; Γιατί από Σεπτέμβριο και μετά, την νέα δανειακή σύμβαση θα την ακολουθήσει κι άλλο μνημόνιο με νέα επώδυνα μέτρα και απολύσεις. Για να ξεπληρώσουμε το χρέος θα πρέπει να είμαστε κράτος και πολίτες ενωμένοι και προσηλωμένοι σ’ αυτό το σκοπό. Να αλλάξουμε νοοτροπία. Κανένας όμως δεν είναι διατεθειμένος γι’ αυτό. Όλοι κοιτάνε την πάρτη τους γι’ αυτό και τελικά θα πέσουμε όλοι.

Πιστεύετε ακόμα ότι ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Ν.Δ. θέλουν να πατάξουν τη λαθρομετανάστευση;

Από ποιους περιμένετε να λύσουν το μεταναστευτικό πρόβλημα και να διώξουν τους λαθρομετανάστες; Από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ή από τη Ν.Δ.; Για την αριστερά δε το συζητάω, αφού αυτοί όχι μόνο λένε να τους ενσωματώσουμε όλους, αλλά ότι πρέπει να έρθουν κι άλλοι (αλήθεια είναι ότι κάποιες φορές έχουν εκφράσει έναν προβληματισμό αλλά είναι σταγόνα στον ωκεανό και ανακόλουθοι με τις πράξεις τους). Πάμε όμως να δούμε μια χαρακτηριστική πράξη των δύο κομμάτων εξουσίας, η οποία, πάρα τις διαφορές που λένε ότι έχουν μεταξύ τους, ένωσε τα δύο κόμματα. Ο υπουργός του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Χάρης Καστανίδης, έφερε νομοσχέδιο στη Βουλή, βάση του οποίου, όποιος λαθρομετανάστης συλλαμβάνεται και λέει ότι δεν ήρθα μόνος μου αλλά με έφερε δουλέμπορος, έχει δικαίωμα να πάει στα δικαστήρια για να ζητήσει προστασία και την αρωγή που δικαιούται ως θύμα του κυκλώματος των δουλεμπόρων οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν την φτώχια του και όσο διαρκεί αυτή η διαδικασία (ενάμιση χρόνο στην καλύτερη περίπτωση) δεν μπορεί να απελαθεί και αν κερδίσει στα δικαστήρια δε θα μπορεί να απελαθεί ποτέ! Άκουσον άκουσον! Συνδυάστε το και με το νομοσχέδιο περί απόδοσης ιθαγένειας και πείτε μου εσείς που ψηφίζετε ΠΑ.ΣΟ.Κ., περιμένετε από το κόμμα σας να διώξει λαθρομετανάστες; Μάλιστα ο κ. Καστανίδης στη Βουλή είπε απευθυνόμενος στην αριστερά: κάναμε πράξη όλα αυτά που τόσο καιρό ονειρευόσασταν!
Πάμε και στη Ν.Δ. του πολυδιαφημιζόμενου «πατριώτη» κ. Σαμαρά, η οποία ξαφνικά βρήκε πεδίο συνεννόησης με το ΠΑΣΟΚ, ψηφίζοντας το νομοσχέδιο αυτό, και μάλιστα με επαίνους του εισηγητού της κ. Δημήτρη Σταμάτη (να τον χαίρεστε εσείς στο Αγρίνιο!), για το πόσο ταλαιπωρούνται οι κακόμοιροι οι μετανάστες και πόσο καλό είναι αυτό το νομοσχέδιο που θα προστατεύσει τα ανθρώπινά τους δικαιώματα, που όσους τους έπιαναν τους έστελναν πίσω! Αυτή είναι η Δεξιά του κ. Σαμαρά; Εσείς που ψηφίζετε Ν.Δ. θα το δικαιολογήσετε κι αυτό; Αλλά εδώ δε δώσατε σημασία στην εκπληκτική δήλωση του κ. Παυλόπουλου, επί κυβερνήσεως Καραμανλή: Ευχαριστώ εκείνους που επιλέγουν την Ελλάδα, για να ζήσουν μαζί μας, και ν’ αγωνισθούν μαζί μας για μια καλύτερη κοινωνία. Τη θυμάστε; Για τουρισμό έρχονται; Στην αντίδραση του δημοσιογράφου ότι δεν είναι όλοι έτσι, αυτός λέει: Έτσι είναι. Συνεχίζει ο δημοσιογράφος ότι υπάρχουν και κάποιοι που δημιουργούν προβλήματα. Η απάντησή του ήταν: αυτοί που δημιουργούν προβλήματα δεν είναι μόνο οι μετανάστες (αυτό βρήκε να πει;) και αν κάποιοι μετανάστες δημιουργούν προβλήματα ισχύει ο νόμος για όλον τον κόσμο.
Με τόσες εγκληματικές ενέργειες των λαθρομεταναστών, πιστεύετε ότι ισχύει ο νόμος γι’ αυτούς;

Ακτινοβόλο όχημα καταστολής

Γιατί δεν "έπαιξε" αυτή η είδηση στα κανάλια; Έχουν ακουστεί διάφορα από τότε που μας έβαλαν στο ΔΝΤ.Ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα στείλει δυνάμεις καταστολής διαδηλώσεων στην Ελλάδα, οτι εκπαιδεύονται τμήματα του εληνικού στρατού στην καταστολή διαδηλώσεων... Τι μας ετοιμάζουν από Σεπτέμβριο τα καμάρια μας; Οι υπηρέτες του λαού! Όπως βλέπετε αυτοί προετοιμάζονται.Εσύ ελληνικέ λαέ τι θα κάνεις; Θα κάτσεις να σε ξεζουμίσουν οικονομικά και στο τέλος οταν αντιδράσεις, να σε κάψουν με αυτά τα μηχανήματα, που τα αγόρασαν, μάλιστα, με τα δικά σου λεφτά!!! Ως πότε θα κάθεσαι αποχαυνωμένος στον καναπέ, να σου σερβίρουν ότι θέλουν;
Ως πότε;

Σκάϊ και ψευδοϊστορία

Η αλήθεια είναι ότι έχω παρακολουθήσει ελάχιστα το φερόμενο από αυτούς ως «ντοκιμαντέρ». Οι ανακρίβειες και η απόκρυψη ιστορικών στοιχείων με έκαναν να μη μπορώ να το παρακολουθήσω. Δε θα ασχοληθώ με τους συντελεστές της …εκπομπής, γιατί οι βασικοί τουλάχιστον (για τον κ. Βερέμη δείτε το κείμενό μου της 28ης Μαρτίου 2009 με τίτλο «Η εθνική παιδεία στο στόχαστρο»), γνωρίζουμε τι πρεσβεύουν. Όσο για τον ΣΚΑΪ που αυτούς τους δύσκολους οικονομικά καιρούς κάνει μια τόσο ακριβή παραγωγή… γνωρίζουμε τη σκοπιμότητά του και από άλλες εκπομπές. Δε μου έκανε εντύπωση που το ΣΚΑΪ και όχι κάποιο άλλο κανάλι επιχειρεί τον επαναπροσδιορισμό της Ιστορίας.

Ας δούμε επιγραμματικά τις «αλήθειες» που ανέδειξαν και που το επίσημο κράτος μας κράταγε κρυφές τόσα χρόνια. Από το πρώτο επεισόδιο μίλησαν για τη γέννηση του Ελληνικού Έθνους λες και πριν το 1821 δε λεγόμασταν Έλληνες. Αλλά το πιο εξωφρενικό ήταν ότι μας «αποκάλυψαν» ότι ειδικά τους δύο πρώτους αιώνες, οι σχέσεις μεταξύ χριστιανών και Οθωμανών ήταν πολύ καλές και ότι ζούσαν και μεγάλωναν τα παιδιά τους σαν καλοί γείτονες! Η οθωμανική ειρήνη μας έφερε ευημερία καθώς δε χάσαμε την ατομική ιδιοκτησία και τη θρησκευτική μας ελευθερία, με αποτέλεσμα οι πληθυσμοί (μας αποκαλούν ελληνόφωνους και όχι Έλληνες) να ανακάμψουν, τα χωριά να μεγαλώσουν και να ιδρυθούν καινούργια! Έκαναν πολλά έργα ενώ τους γάμους μεταξύ χριστιανών (μετά από εξισλαμισμό βέβαια) και μουσουλμάνων τους αποκάλεσαν «κοινές δραστηριότητες»! Και φυσικά μετά απ’ όλα αυτά, δεν υπήρχε ανάγκη για Κρυφό Σχολειό αφού δε διώκονταν όσοι πήγαιναν σχολείο. Τους Οθωμανούς τους ενδιέφερε μόνο η συλλογή των φόρων και η ειρήνη. Όπως είπε και ο Βερέμης: «είναι αστείο να λέγεται ότι η Ελλάδα βυθίστηκε στο σκοτάδι για 400 χρόνια». Τα πράγματα άλλαξαν λίγο όταν τη συλλογή των φόρων την ανέθεσαν στους Αρματολούς και Κλέφτες και ότι αυτοί που ξεσηκώθηκαν ήταν αμόρφωτοι και είχαν ως βασικό κίνητρο την απόκτηση περιουσίας! Φυσικά ούτε λόγος για τις δεκάδες επαναστάσεις πριν το 1821. Ούτε για το παιδομάζωμα, τα σκλαβοπάζαρα, τους βίαιους εξισλαμισμούς, τους βιασμούς και τα τούρκικα χαρέμια. Καμία αναφορά στον προστατευτικό ρόλο της εκκλησίας. Δε σας ανέβηκε ακόμα το αίμα στο κεφάλι; Αφού λοιπόν μας είπαν τι ωραία που περνάγαμε με τους φίλους μας τους Τούρκους βάλθηκαν να καταρρίψουν κι άλλους «μύθους» για το 1821. Με τι ασχολήθηκαν; Με την απομυθοποίηση των ηρώων μας λες και αυτοί δεν ήταν άνθρωποι με ελαττώματα, με το γεγονός ότι δε κηρύχθηκε η Επανάσταση στην Αγία Λαύρα στις 25 Μαρτίου, με την ανυπαρξία του Κρυφού Σχολειού και με τον αφορισμό της Επανάστασης από την Εκκλησία, λες και η ηγεσία της, όντας αιχμάλωτη στην Πόλη, μπορούσε να πράξει αντίθετα. Δε μας εξηγούν όμως γιατί τελικά εκτέλεσαν τον Γρηγόριο τον Ε΄;

Δε θα κάτσω να αντικρούσω αυτές τις γελοίες τοποθετήσεις τους, καθώς εκτενείς απαντήσεις μπορεί να βρει κανείς στο διαδίκτυο και σε παλαιότερο κείμενό μου της 26ης Μαρτίου 2009 με τίτλο «25η Μαρτίου 1821: Απάντηση στους παραχαράκτες της Ιστορίας». Θα παραθέσω όμως την πινακίδα που έχει αναρτήσει το Δημοτικό Εθνογραφικό Μουσείο των Ιωαννίνων έξω από το Κάστρο των Ιωαννίνων για τον Διονύσιο Φιλόσοφο. Θα ήθελα απαντήσεις για τα όσα αναφέρει η πινακίδα από όσους έχουν την ίδια ιδεολογία με αυτήν του ΣΚΑΪ. Αφού υπήρχε αγαθή συμβίωση των δύο λαών, γιατί το 1592 η Λάρισα ερήμωσε από το χριστιανικό της πληθυσμό; Που πήγαν; Γιατί επαναστάτησε ο Διονύσιος το 1601; Αυτοβούλως η Εκκλησία τον αφόρισε; Αφού όλα ήταν ωραία γιατί τον ακολούθησε κόσμος και στο δεύτερο επαναστατικό κίνημά του; Δε νομίζω να ανήκει στην κατηγορία των αμόρφωτων που αναφέρατε στην εκπομπή σας! Φιλοσοφία και φιλολογία σπούδασε! Είχε επαφές με βασιλιάδες και ακόμα με τον ίδιο τον Πάπα! Κι όμως έκανε και δεύτερη Επανάσταση το 1611. Η αποτυχία της συνοδεύτηκε από πράξεις «πολιτισμού» εκ μέρους των Τούρκων καθώς άλλους έκαψαν ζωντανούς και άλλους αποκεφάλισαν, ενώ τον Διονύσιο τον έγδαραν ζωντανό και έστειλαν το δέρμα του και άλλα 85 κεφάλια επαναστατών (συνηθισμένη πρακτική των Τούρκων) στην Κωνσταντινούπολη. Η αποτυχία συνοδεύτηκε με τρομοκρατία όλου του πληθυσμού της Ηπείρου. Άλλοι σκοτώθηκαν, άλλοι αλλαξοπίστησαν, άλλοι σκλαβώθηκαν και άλλοι κατέφυγαν στα βουνά. Μοναστήρια καταστράφηκαν, περιουσίες δεσμεύτηκαν. Ποιος ο λόγος για όλον αυτό το χαλασμό; Φόβισαν 70 χωριά ολόκληρη αυτοκρατορία; Για ποιο λόγο ξεσηκώθηκαν στην Ήπειρο και μάλιστα στο απόγειο της ευημερίας τους όπως μας λέτε;

Κύριοι του ΣΚΑΪ διαβάζουμε κι εμείς βιβλία και δεν επηρεαζόμαστε από την προπαγάνδα σας.

Ξυπνήστε αλλιώς χανόμαστε! Με οδηγό την Επανάσταση των Νεότουρκων

Έλληνες! Ως πότε θα συναινείτε στο μεταπολιτευτικό έγκλημα; Ως πότε θα τους αφήνετε ατιμώρητους να σας κλέβουν; Πριν 103 χρόνια περίπου, μπόρεσαν οι Τούρκοι να απαλλαγούν (και το πλήρωσε ο ελληνισμός) απ' όλα τα παλαιοκομματικά στοιχεία που εξαθλίωσαν και έφεραν την Τουρκία ένα βήμα πριν τη διάλυση. Εμείς δε μπορούμε;

Μεταφέρω τρία αποσπάσματα από το βιβλίο του Σπύρου Μελά, Η Επανάσταση του 1909.

«…Το απόγευμα της ίδιας μέρας η νεοτουρκική αστυνομία συλλάμβανε τον παραιτημένο υπουργό των Ναυτικών, Χασάν Ραχμή πασά, λίγο πριν με την αμαξοστοιχία διαφύγει στο εξωτερικό. Πολλοί από τους υπουργούς ξαγρύπνησαν εκείνη τη νύχτα μελετώντας πως θα το σκάσουνε…Έτσι κάθε λίγο και λιγάκι, περνούσαν από τους δρόμους κι από ένα παλαιότουρκο πασά ή εφέντη και τον πήγαιναν με συνοδεία από το μέρος που τον πιάσανε, στη φυλακή…Τους φώναζαν όλα τα αίσχη τους, τις καταχρήσεις, τις ραδιουργίες, τις παρανομίες, τους τραβούσαν τα γένια, τους χαστούκιζαν. Αλλά η πιο καθιερωμένη λαϊκή τιμωρία ήταν το φτύσιμο…. Ελάχιστοι στάθηκαν τυχεροί, γιατί η αστυνομία από φόβο μήπως το σκάσουν, πραγματοποίησε τη σύλληψή τους με μυστικότητα. Ανάμεσα στους τυχερούς ήταν και ο πιο κλέφτης απ’ όλους, ο πρώην υπουργός των Στρατιωτικών Ριζά πασάς. Τον βάραινε σωρός από κατηγορίες για καταχρήσεις, λεηλασίες του δημόσιου ταμείου, για γενναία μερτικά στις στρατιωτικές προμήθειες, για καθυστερήσεις μισθών αξιωματικών και οπλιτών. Κι αυτές δεν ήταν ανάγκη να τις αποδείξουν οι Νεότουρκοι. Τις φώναζε το παλάτι που είχε χτίσει στο Βενίκιοϊ, στην ασιατική παραλία του Βοσπόρου, ένα αραβικού ρυθμού μέγαρο, που άσπριζε κατάκομψο, δαντελωτό, μέσα στις πρασινάδες των περιβολιών του, κι όπου ο μεγιστάνας αυτός του παλαιοτουρκισμού, ζούσε, με τα χαρέμια του, τη φαντασμαγορία της ανατολίτικης χλιδής και της σπατάλης».

«…Το Κομιτάτο δεν περιορίστηκε σ’ αυτούς. Έβαλε χέρι σ’ όλες τις δημόσιες υπηρεσίες, για να τις ξεκαθαρίσει από τους ασυνείδητους καταχραστές κι εκβιαστές υπαλλήλους. Ατέλειωτοι κατάλογοι με απολύσεις πλημμύρισαν τις στήλες των εφημερίδων. Εκατοντάδες πάνω σ’ εκατοντάδες αργόμισθοι κατάτρωγαν τον προϋπολογισμό. Κι επειδή δεν χωρούσαν άλλοι ο παλαιοτουρκισμός είχε εφεύρει το σύστημα των άμισθων κλητήρων. Αυτοί, φυσικά, ζούσαν εις βάρος του κοσμάκη. Το καθεστώς του περίφημου «μπαχσίς». Μετά τη μεταπολίτευση που κόπηκαν αυτά, γύρευαν να διορισθούν έμμισθοι. Χειρότεροι όμως ήταν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Μόλις το νεοτουρκικό κίνημα επικράτησε, παρουσιάστηκαν και γύρευαν και αύξηση μισθού. Οι εφημερίδες έγραφαν για την καλή ζωή τους, δημοσίευαν άρθρα πύρινα, με καταγγελίες ορισμένες με ονόματα, περιστατικά, καταχρήσεις, κλοπές. Οι διαπομπεύσεις στους δρόμους κι οι επιθέσεις του ξεσηκωμένου όχλου αγρίευαν. Ήταν κίνδυνος ταραχών. Οι ξένες πρεσβείες έκαναν διαβήματα. Οι Νεότουρκοι αναγκάστηκαν να βγάλουν εγκύκλιο, με συστάσεις στον Τύπο, ν’ αφήσουν τις επιθέσεις εναντίον προσώπων και ν’ αρχίσουν τη διδαχή για τα καθήκοντα του συνταγματικού πολίτη. Η κατάσταση άρχισε να σημειώνει κάποιον κατευνασμό…»

«Ο υπουργός των Ναυτικών Χασάν πασάς προσπάθησε να πάρει με το μέρος του τους αξιωματικούς ενός πολεμικού, που ήταν αραγμένο στη Θεσσαλονίκη, προβιβάζοντας τους παράνομα, ενώ είχαν σειρά να προβιβαστούν άλλοι αρχαιότεροι. Οι αξιωματικοί αυτοί που ήταν όλοι Νεότουρκοι, όχι μόνο δε δέχτηκαν αλλά αξίωσαν από τον υπουργό να παραιτηθεί! Δεν τον ήθελαν καθόλου. Όλες οι τουρκικές εφημερίδες τον έλεγαν καθαρά κλέφτη».

Αλήθεια, στο πρόσωπο του Τούρκου υπουργού των Στρατιωτικών, αναγνωρίζετε δικούς μας πολιτικούς; Περιμένετε από αυτούς να σώσουν τη χώρα; Ή από τους διεφθαρμένους δημοσίους υπαλλήλους; Κι αυτοί πρέπει να απομακρυνθούν από τη θέση τους καθώς είναι όργανα της διεφθαρμένης ηγεσίας. Οι περισσότεροι τοποθετήθηκαν από αυτούς. Ακόμα και οι χαμηλόμισθοι υπάλληλοι, που δεν έχουν κλέψει, νιώθουν την αρρωστημένη ανάγκη να βοηθήσουν τους «ευεργέτες» τους στις εκλογές με την ψήφο τους. Και είναι πάρα πολλοί. Γι’ αυτό διόρισαν κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης τόσο πολλούς δημοσίους υπαλλήλους. Για να επηρεάζουν το εκλογικό αποτέλεσμα. Και όταν δε χωρούσαν άλλοι, εφεύραν τους διορισμούς ορισμένου χρόνου, stage, ή όπως αλλιώς τους ονομάζουν. Βλέπετε κοινά με το σύστημα που ακολουθούσε ο Σουλτάνος (σαν κληρονομικό δικαίωμα αποκτούν τις θέσεις τους και οι δικοί μας βουλευτές) στο τότε τουρκικό κράτος; Και όλοι μαζί, χρόνια τώρα, απόκτησαν τη νοοτροπία της «ήσσονος προσπάθειας», της λεγόμενης από εμάς, τους άλλους, «δημοσιουπαλληλικής νοοτροπίας». Και όλοι, άλλος λίγο άλλος πολύ, θέλουμε να δουλέψουμε για το κράτος, είτε ως πολιτικό είτε ως στρατιωτικό προσωπικό. Ακόμα κι αυτό αντιμετώπιζαν οι Τούρκοι τότε.

Γράφει σε προκήρυξή του ο πρίγκηπας Σαμπαχεντίν, επικεφαλής της «Οθωμανικής Εταιρίας της Ιδιωτικής Πρωτοβουλίας»: «…κύρια αδυναμία των Τούρκων και αιτία του ξεπεσμού της Αυτοκρατορίας, ήταν η έλλειψη ιδιωτικής πρωτοβουλίας, που είχε απομακρύνει όλα τα καλά στοιχεία του Τουρκικού λαού από τα ελεύθερα και παραγωγικά επαγγέλματα και τα είχε σπρώξει στο στρατό και τις δημόσιες υπηρεσίες…»

Να λοιπόν τι πρέπει να κάνουμε. Να ξεσηκωθούμε και να τιμωρήσουμε τους κλέφτες στέλνοντάς τους φυλακή. Όμως χωρίς ακρότητες. Χωρίς βιαιότητες. Κι αν δε μπορεί η δικαιοσύνη να βρει τα απαραίτητα στοιχεία για να τους καταδικάσει, θα τους τιμωρήσουμε εμείς, διώχνοντάς τους από την πολιτική ζωή της χώρας. Να μείνουν μόνο οι έντιμοι και όχι αυτοί που υποστηρίζουν το «νόμιμο είναι και ηθικό». Αλλά και η δική μας κρίση πρέπει να είναι νηφάλια και αντικειμενική. Να δράσουμε σαν σύνολο και όχι κάθε συντεχνία ξεχωριστά. Χωρίς να δεχτούμε συμβιβασμούς επειδή πιθανόν μας συμφέρει. Θα προσπαθήσουν να μας διαιρέσουν. Θα προσπαθήσουν κάθε κλάδο εργαζομένων να τον δωροδοκήσουν ώστε να σταματήσει τον αγώνα. Δεν πρέπει να πέσουμε στη παγίδα. Πρέπει να αντιδράσουμε ακριβώς όπως οι Τούρκοι αξιωματικοί του ναυτικού. Αυτή πρέπει να είναι η απάντησή μας.

Η ιστορία διδάσκει. Γι’ αυτό δε θέλουν να την ξέρουμε.

Μποϋκοτάζ

Η παρακάτω ιστορία αποκαλύπτει τι μπορεί να πετύχει ένα οργανωμένο κίνημα ανθρώπων, με σοβαρούς και ιδεολόγους αρχηγούς, με τόλμη, εξυπνάδα, πυγμή, χωρίς βία. Τη βία θα την προκαλέσει σ’ αυτούς η κεντρική εξουσία η οποία με κάθε τρόπο θα λοιδορήσει και κυνηγήσει τους μετέχοντες. Όταν όμως είναι ενωμένοι… Μήπως πρέπει να κάνουμε το ίδιο;

Μέχρι το Νοέμβριο του 1956, στα λεωφορεία του Μοντγκόμερυ στην Αλαμπάμα των ΗΠΑ ίσχυε ο φυλετικός διαχωρισμός. Σύμφωνα με το σχετικό νόμο, οι λευκοί επιβάτες που έμπαιναν σε ένα λεωφορείο κάθονταν στις μπροστινές θέσεις, ενώ οι μαύροι επιβάτες στις πίσω θέσεις και έπρεπε να υπάρχει πάντα μια κενή σειρά ανάμεσα στα δύο μέρη, ώστε αυτά να διαχωρίζονται. Αν το λεωφορείο ήταν γεμάτο και έμπαινε ένας λευκός επιβάτης, οι μαύροι επιβάτες που κάθονταν στην πρώτη σειρά του πίσω μέρους, έπρεπε να σηκωθούν προκειμένου αυτός να καθίσει και να δημιουργηθεί μια νέα κενή σειρά. Οι συγκεκριμένοι μαύροι επιβάτες παρέμεναν όρθιοι όπως και εκείνοι που ανέβαιναν σε ένα γεμάτο λεωφορείο.
Την 1 Δεκεμβρίου του 1955, η 42χρονη ράφτρα Ρόζα Παρκς, γραμματέας του παραρτήματος του NAACP (National Association for the Advancement of Colored People) στο Μοντγκόμερυ, αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θέση της στο λεωφορείο σε έναν λευκό άντρα, με αποτέλεσμα να συλληφθεί. Την επομένη αφέθηκε ελεύθερη αφού πλήρωσαν την εγγύηση ο E.D.Nixon, πρόεδρος του τοπικού παραρτήματος του NAACP και ο Clifford Durr. Ο Nixon ήθελε να χρησιμοποιήσει τη σύλληψη της Παρκς, που είχε κύρος και φήμη στην μαύρη κοινότητα του Μοντγκόμερυ, προκειμένου να ξεσηκώσει τους μαύρους συμπολίτες του κατά των νόμων που επέβαλαν το φυλετικό διαχωρισμό σε διάφορες εκφάνσεις της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Την ίδια μέρα η θρησκευτική ηγεσία του μαύρου πληθυσμού στο Μοντγκόμερυ συγκεντρώθηκε στην εκκλησία όπου ήταν πάστορας ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ για να αποφασίσει αν θα προχωρούσαν σε μποϋκοτάζ των λεωφορείων. Προτάθηκε να γίνει το μποϋκοτάζ, με αίτημα, όμως, όχι την κατάργηση συνολικά της νομοθεσίας που επέβαλε το φυλετικό διαχωρισμό, αλλά η διαχωριστική γραμμή στα λεωφορεία να είναι σταθερή και να μην υποχρεώνονται οι μαύροι επιβάτες να δίνουν τη θέση τους στους λευκούς. Η ηγεσία των μαύρων κατοίκων του Μοντγκόμερυ έκανε αυτή τη συμβιβαστική πρόταση, γιατί πίστευε ότι το αίτημα για πλήρη κατάργηση του φυλετικού διαχωρισμού στα λεωφορεία δε θα γινόταν εύκολα αποδεκτό από την πλευρά των λευκών. Συγχρόνως τέθηκαν και άλλα αιτήματα μεταξύ των οποίων να συμπεριφέρονται ευγενικά οι οδηγοί σε όλους τους επιβάτες και να προσληφθούν και μαύροι οδηγοί στα λεωφορεία. Η πρόταση έγινε δεκτή και αποφασίστηκε το μποϋκοτάζ να γίνει στις 5 Δεκεμβρίου, την ημέρα της δίκης της Ρόζας Παρκς. Επίσης αποφασίστηκε να ηγηθούν του μποϋκοτάζ η οργάνωση Montgomery Improvement Association(MIA) και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Για να ενημερωθούν οι μαύροι κάτοικοι του Μοντγκόμερυ για το μποϋκοτάζ αποφασίστηκε να διανεμηθούν φυλλάδια στις εκκλησίες, την Κυριακή πριν την 5η Δεκεμβρίου. Ήδη το βράδυ της σύλληψης της Παρκς, η οργάνωση Women`s Political Council είχε τυπώσει και διανείμει 35 χιλιάδες φυλλάδια με τα οποία καλούνταν οι Αφροαμερικανοί να μην χρησιμοποιήσουν τα λεωφορεία την ημέρα της δίκης.
Πράγματι στις 5 Δεκεμβρίου του 1955 ελάχιστοι μαύροι χρησιμοποίησαν τα λεωφορεία στην πρωτεύουσα της Αλαμπάμα. Η επιτυχία του μποϋκοτάζ οδήγησε στην απόφαση για συνέχιση του. Το μποϋκοτάζ των λεωφορείων στο Μοντγκόμερυ κράτησε συνολικά 381 ημέρες. Οι περισσότεροι μαύροι της περιοχής το διάστημα αυτό πήγαιναν στις δουλείες τους και γενικότερα μετακινούνταν είτε με ιδιωτικά αυτοκίνητα είτε με κάρα και ποδήλατα είτε με τα πόδια. Εκείνες τις ημέρες πολύ συνηθισμένο ήταν το φαινόμενο να χρησιμοποιούν πολλοί άνθρωποι μαζί ένα ιδιωτικό αυτοκίνητο (car-pooling) .Όταν, δε, οι αρχές τις πόλης, για να εμποδίσουν το συγκεκριμένο τρόπο μετακίνησης, ζήτησαν από τις τοπικές ασφαλιστικές εταιρίες να μην ασφαλίζουν τα εν λόγω αυτοκίνητα, η ηγεσία των μαύρων του Μοντγκόμερυ στράφηκε στο Lloyd`s στο Λονδίνο. Επίσης οι μαύροι ταξιτζήδες χρέωναν την κούρσα μόλις 10 σεντς, όσο δηλαδή κόστιζε το εισιτήριο στα λεωφορεία. Όταν αυτό έγινε γνωστό, οι αρχές της πόλης αποφάσισαν να επιβάλλονται πρόστιμα σε όσους χρέωναν την κούρσα λιγότερο από 45 σεντς. Η συνέχιση του μποϋκοτάζ και η μεγάλη συμμετοχή σε αυτό είχε ως συνέπεια και την αύξηση της συμμετοχής λευκών κατοίκων της πόλης, που ήταν αντίθετοι στην κατάργηση του φυλετικού διαχωρισμού ή πλήττονταν οικονομικά από το μποϋκοτάζ, στο White Citizen's Council. Άτομα που συμμετείχαν στο μποϋκοτάζ έγιναν πολλές φορές στόχος επιθέσεων. Εμπρηστικές επιθέσεις έγιναν και εναντίον των σπιτιών των Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και Ralph Abernathy`s αλλά και εναντίον τεσσάρων εκκλησιών της μαύρης κοινότητας του Μοντγκόμερυ. Κατά τη διάρκεια του μποϋκοτάζ συνελήφθησαν για παρακώλυση συγκοινωνιών 156 άτομα μεταξύ των οποίων και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Καταδικάστηκε σε πρόστιμο 500$ ή φυλάκιση 386 ημερών. Τελικά έμεινε στη φυλακή δύο εβδομάδες.
Στις 4 Ιουνίου του 1956 τοπικό δικαστήριο της Αλαμπάμα έκρινε αντισυνταγματικό τον νόμο για το φυλετικό διαχωρισμό στα λεωφορεία. Εναντίον της απόφασης αυτής ασκήθηκε έφεση και στις 13 Νοεμβρίου του ίδιου έτους το Ανώτατο δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής δέχτηκε την απόφαση του τοπικού δικαστηρίου. Έτσι υποχρεώθηκαν οι αρχές του Μοντγκόμερυ να επιτρέψουν στους μαύρους επιβάτες των λεωφορείων να κάθονται οπουδήποτε. Το μποϋκοτάζ στο Μοντγκόμερυ αποτέλεσε μια από της πρώτες νίκες του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και ανέδειξε ως ηγετική του μορφή τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.

Το κείμενο πάρθηκε αυτούσιο από την ιστοσελίδα της Βικιπαίδεια με τίτλο:
Μποϋκοτάζ των λεωφορείων στο Μοντγκόμερυ (1955)