Μ. Χρυσοχοΐδης: «οι Αλβανοί μας έχουν γεμίσει με ναρκωτικά, διακινούν όπλα, παιδιά και γυναίκες»

Αυτά που συμβαίνουν στην πολιτική ζωή της Ελλάδας είναι απίστευτα. Οι πολιτικοί μας σκηνοθετούν και παίζουν ένα έργο υποκρισίας εις βάρος του Ελληνικού λαού. Σκοπός τους είναι να τον μπερδέψουν και να του ρίξουν στάχτη στα μάτια για να νομοθετήσουν πιο εύκολα αυτά που θέλουν. Αλλιώς δεν μπορεί να εξηγηθεί το γεγονός, άλλα να δηλώνει ο πρωθυπουργός και άλλα οι υπουργοί του.
Από τη μια, το ΠΑΣΟΚ του κ. Παπανδρέου, προτίθεται να φέρει στη Βουλή νομοσχέδιο για το δικαίωμα ψήφου των μεταναστών στις δημοτικές εκλογές και την απόδοση ιθαγένειας στα παιδιά τους. Την πρόθεσή τους αυτή ενισχύει ο κ. Ραγκούσης κάνοντας σκληρές δηλώσεις (και άκρως αντιδημοκρατικές) λέγοντας ότι «εμείς θα δώσουμε πολιτικά δικαιώματα και όσες αντιδράσεις κι αν υπάρχουν δεν μας πτοεί τίποτα». Από την άλλη όμως, ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Χρυσοχοΐδης, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα ΒΕΤΟ της 20ης Δεκεμβρίου, δηλώνει μεταξύ άλλων, ότι «οι Αλβανοί μας έχουν γεμίσει με ναρκωτικά, διακινούν όπλα, παιδιά και γυναίκες»! Αν ισχύει αυτό (που ισχύει βέβαια), γιατί το κόμμα του θέλει να τους δώσει μέχρι και ψήφο; Αφού όπως λέει «το οργανωμένο έγκλημα χρηματοδοτεί την τρομοκρατία»! Αυτά είναι τρελά πράγματα. Αν όμως ο πρωθυπουργός δε συμφωνεί μαζί του, γιατί δεν τον «μαζεύει»; Γιατί οι διάφοροι λεγόμενοι αντιρατσιστές δε βγαίνουν στα παραθυρα της τηλεόρασης να τον κράξουν; Αυτό δεν κάνουν σε όσους έχουν τέτοιες απόψεις ακόμα και αν δεν τις εκφράζουν τόσο ωμά; Τους διαπομπεύουν δημόσια ως ξενοφοβικούς, ρατσιστές και ακροδεξιούς.

Είναι άραγε ο κ. Χρυσοχοΐδης ξενοφοβικός, ρατσιστής και ακροδεξιός;

Στην Κίνα τους εκτελούν, εδώ τους... χαϊδεύουν!

Δύο άντρες, που είχαν καταδικαστεί για το διατροφικό σκάνδαλο με το επιμολυσμένο με μελαμίνη βρεφικό γάλα στην Κίνα, εκτελέστηκαν την Τρίτη. Πρόκειται για τους Ζανγκ Γιουζούν και Γκενγκ Τζινπίνγκ. Ο πρώτος κρίθηκε ένοχος στην κατηγορία της λειτουργίας παράνομου εργαστηρίου το οποίο παρήγαγε νοθευμένο βρεφικό γάλα σε σκόνη. Ο δεύτερος κρίθηκε ένοχος για την παρασκευή και πώληση νοθευμένων προϊόντων σε γαλακτοβιομηχανίες.
Το σκάνδαλο είχε λάβει μεγάλες διαστάσεις καθώς έξι παιδιά πέθαναν και τουλάχιστον 300.000 νόσησαν. Η είδηση έκανε το γύρο του κόσμου θέτοντας πολλά ερωτήματα για την ασφάλεια των τροφίμων στην Κίνα. Σε δίκη είχαν παραπεμφθεί συνολικά 21 άνθρωποι, μεταξύ αυτών τέσσερα πρώην υψηλόβαθμα στελέχη της γαλακτοβιομηχανίας Sanlu, που βρέθηκε στο επίκεντρο του σκανδάλου. Η πρώην πρόεδρος της εταιρείας, Τιαν Γουενχουά, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, ενώ της επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους 2,9 εκατομμυρίων δολαρίων, προκαλώντας την οργή των οικογενειών των θυμάτων που ζητούσαν τη θανατική ποινή. Στους άλλους τρεις κατηγορουμένους, πρώην στελέχη της Sanlu, επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης από πέντε ως 15 χρόνια.

Σχόλιο: Ίσως η εκτέλεση να είναι βάρβαρο μέτρο (αν πέθαιναν τα παιδιά μου εξαιτίας τους ,ίσως να είχα άλλη άποψη για την θανατική ποινή), αλλά εμείς τους δικούς μας διεφθαρμένους ούτε κατηγορίες δεν τους απαγγέλουμε. Είμαστε τόσο ανεκτικοί πια; Είναι δυνατόν στην Κίνα να τους εκτελούν ή να τους «εξοντώνουν» με βαρύτατες ποινές και πρόστιμα κι εμείς εδώ να επανεκλέγουμε τους προστάτες τους; Τουλάχιστον η αυστηρότητα των Κινέζων πρέπει να μας παραδειγματίσει.

Πηγή: in.gr και Πρώτο Θέμα

Πως θα αντιμετωπίσουμε την οικονομική κρίση

Παρά τα όσα λένε οι πολιτικοί μας, η αλήθεια είναι ότι η οικονομική μας δυσπραγία είναι κυρίως αποτέλεσμα της δικής μας οικονομικής πολιτικής. Υπάρχουν όμως δύο παράμετροι που επιτείνουν το πρόβλημα και είναι απόδειξη ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση έχει φτάσει, με άλλη μορφή και στη χώρα μας. Η κρίση που επικρατεί στον υπόλοιπο κόσμο, έχει αρνητικές συνέπειες σε ορισμένους κλάδους εργαζομένων που έχουν σχέση με τη διακίνηση αγαθών και ανθρώπων, όπως στον τουρισμό. Έλλειψη χρημάτων αυτοί, μειωμένα έσοδα για εμάς. Η δεύτερη παράμετρος είναι ο φόβος, που ενισχύεται και από τα ΜΜΕ. Φόβος ότι τα πράγματα θα χειροτερέψουν, με αποτέλεσμα οι εγχώριοι καταναλωτές να μην ξοδεύουν και να μη ρίχνουν χρήμα στην αγορά. Έτσι πολλές επιχειρήσεις δεν έχουν τα απαιτούμενα έσοδα και αναγκάζονται να προβούν σε μείωση προσωπικού ή κλείνουν. Αυτός είναι ένας φαύλος κύκλος που πρέπει να παρθούν μέτρα για να σπάσει. Οι απολυόμενοι όμως είναι μέρος του προβλήματος αφού δεν στήριξαν την αγορά, με συνέπεια την απόλυσή τους. Ένα αστείο αλλά συνάμα ωραίο παράδειγμα το είχα ακούσει σε μια παράσταση του Τζίμη Πανούση. Ήταν λοιπόν ένας που δούλευε σε μια εταιρεία παιχνιδιών. Τα παιδιά του όμως, όπως και πολλά άλλα παιδιά βέβαια, δεν αγόραζαν τα παιχνίδια της εταιρείας του και προτιμούσαν να παίζουν το Χειμώνα φτιάχνοντας χιονάνθρωπους και το Καλοκαίρι αχινάνθρωπους! Αφού λοιπόν δεν αγόραζαν παιχνίδια, η εταιρεία απέλυσε τον πατέρα τους! Το ίδιο ισχύει και με τους ανέργους. Όσο δε ρίχνουν χρήμα στην αγορά, τόσο δεν θα ανοίγουν νέες θέσεις εργασίας.

Η λύση υπάρχει, είναι απλή και μπορεί να βοηθήσει να σπάσει ο φαύλος κύκλος. Θυμάστε την διαφήμιση «ο επιμένων Ελληνικά»; Αν αγοράσεις ξένα προϊόντα ή από ένα ξένο πολυκατάστημα, ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων σου θα πάνε στην ξένη αγορά και θα ενισχύσεις την οικονομία τους. Αν όμως αγοράσεις ελληνικά προϊόντα και μάλιστα από ελληνικό κατάστημα, τα χρήματά σου θα ενισχύσουν τη δική μας οικονομία. Φανταστείτε έναν υδραυλικό που για κάποια γιορτή αγοράζει λουλούδια από ένα ανθοπωλείο. Κάποια στιγμή ο ανθοπώλης θα χρειαστεί τον υδραυλικό και θα τον προσλάβει. Η αμοιβή του, εν μέρει, θα είναι από τα χρήματα που έδωσε στον ανθοπώλη. Έτσι και οι δύο θα έχουν κάνει τη δουλειά τους. Φανταστείτε τώρα ότι ο υδραυλικός αγοράζει τα λουλούδια από ένα ξένο πολυκατάστημα. Το μεγαλύτερο ποσοστό των χρημάτων του φεύγει στο εξωτερικό. Ο ανθοπώλης δεν έχει έσοδα, οπότε το κλείνει το μαγαζί του ή δεν προσλαμβάνει τον υδραυλικό αφού προτιμά να μην το φτιάξει ή να το φτιάξει ο ίδιος ή να τον προσλάβει αλλά να υπάρχουν προβλήματα στην πληρωμή. Ποιος κέρδισε σε αυτή την περίπτωση; Αν σ’ αυτήν τη συναλλαγή προσθέσουμε το σύνολο των εμπορικών πράξεων που συμβαίνουν στη χώρα μας, νομίζω πως καταλαβαίνουμε τα οφέλη που μπορούν να προκύψουν για όλους μας. Και αυτό ισχύει για όλους τους πολίτες, ανάλογα βέβαια με την οικονομική κατάστασή τους. Γιατί και ο απολυμένος και ο άνεργος, θα ντυθεί, θα φάει, θα πιει, θα διασκεδάσει κ.α. Ξοδεύοντας αυτά τα λεφτά μόνο σε ελληνικά προϊόντα και επιχειρήσεις, ενισχύουν την ελληνική οικονομία και είναι σίγουρο ότι θα επιστρέψουν σε αυτούς. Ουσιαστικά στηρίζοντας τα ελληνικά προϊόντα και επιχειρήσεις, στηρίζουμε τις θέσεις εργασίας μας και δημιουργούμε θέσεις εργασίας και για άλλους συμπολίτες μας! Ακολουθούν μερικά παραδείγματα (τα ονόματα είναι τυχαία και δεν έχουν πρόθεση διαφήμισης):

• Αντί για Coca Cola, αγοράστε αναψυκτικά Lux και Έψα
• Αντί για γάλατα εισαγωγής, αγοράστε γάλα ΜΕΒΓΑΛ ή Όλυμπος
• Αντί για προσούτο, αγοράστε ελληνικά αλλαντικά
• Αντί για σοκολάτες Nestle, αγοράστε σοκολάτες ΙΟΝ
• Αντί για σκληρό τυρί π.χ. Δανίας, αγοράστε ελληνικά κεφαλοτύρια
• Αντί για μακαρόνια Barilla, αγοράστε μακαρόνια Μέλισσα
• Προτιμήστε ελληνικά κρασιά, τσίπουρο και ούζο και όχι βότκα, ουίσκι και ξενόφερτες μπύρες.
• Αντί για Marlboro και Camel, καπνίστε ΚΑΡΕΛΙΑ και ΣΕΚΑΠ.

Αν πάλι σας αρέσουν αυτά τα προϊόντα και δε μπορείτε να «ζήσετε» χωρίς αυτά, τουλάχιστον αποφύγετε να τα αγοράσετε από τα μεγάλα πολυκαταστήματα. Και σε άλλα προϊόντα ισχύει το ίδιο. Μόνο οι ξένες πολυεθνικές πουλάνε έπιπλα και ηλεκτρικά είδη; Αν την όποια διαφορά στην τιμή την αντέχει η τσέπη σας, προτιμήστε τα μικρά καταστήματα. Να συνυπολογίσετε όμως την ποιότητα και τις υπηρεσίες. Προσωπικό παράδειγμα: πριν λίγο καιρό ήθελα να αγοράσω μια βιβλιοθήκη. Σε ξένο πολυκατάστημα μου άρεσε μία με 90 €. Σε ένα τοπικό επιπλάδικο βρήκα μια παρόμοια με 120 €. Δυνατότητα μεταφοράς της βιβλιοθήκης δεν είχα. Έτσι το πολυκατάστημα μου χρέωνε 25 € για τη μεταφορά και έπρεπε να τη συναρμολογήσω, ενώ ο επιπλάς μαζί με την γυναίκα του, μου την έφερε έτοιμη μέχρι το δωμάτιό μου! Ακόμα και λίγο πιο ακριβή να ήταν, δεν άξιζε να την αγοράσω από αυτόν;

Αν όλοι κάνουμε το ίδιο, θα μειώσουμε σίγουρα τις επιπτώσεις από την οικονομική κρίση και σε βάθος χρόνου θα ανακάμψουμε. Μην περιμένετε από τους πολιτικούς λύσεις. Εμείς οι ίδιοι πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία. Αυτοί δε μπορούν να σας προτρέψουν σε μια τέτοια κίνηση, γιατί οι περισσότεροι δεν το θέλουν αφού έχουν κοινά συμφέροντα με τις πολυεθνικές. Επομένως, όταν θα κάνετε την επόμενή σας αγορά, σκεφτείτε ότι αγοράζοντας προϊόντα πολυεθνικών εταιρειών, αποδυναμώνετε την ελληνική παραγωγή, ενώ μεγάλο ποσοστό των χρημάτων σας πηγαίνει σε ξένα εργοστάσια που απασχολούν αποκλειστικά ξένους εργαζομένους και έτσι βοηθάτε στην επιδείνωση της ανεργίας. Αντίθετα, αν ειδικά αυτή την περίοδο επιλέξετε να ενισχύσετε ελληνικές παραγωγές, βοηθάτε στην διατήρηση και αύξηση των θέσεων εργασίας.

Ας υποθέσουμε ότι το 50% (μάλλον είναι μικρό το ποσοστό) των χρημάτων που δίνουμε σε μια πολυεθνική μεταφέρεται στο εξωτερικό. 500 € να ξοδέψει η κάθε οικογένεια, τότε 1.000.000 οικογένειες δίνουν στις πολυεθνικές 500.000.000 €. Από αυτά το 50%, δηλ. 250.000.000€, μεταφέρεται στο εξωτερικό και μένουν στην Ελλάδα τα υπόλοιπα 250.000.000 €, που άλλα θα πέσουν σύντομα στην αγορά αφού πάνε στις αμοιβές των εργαζομένων και άλλα θα πάνε στο κράτος που το πιο πιθανό είναι να καλύψει με αυτά τις όποιες τρύπες του. Σκεφτείτε τώρα ότι μια ελληνική οικογένεια αποφασίζει να στρέψει 500 € ετησίως από ξένα σε ελληνικά προϊόντα. Αν 1.000.000 οικογένειες το αποφασίσουν αυτό, τότε το επιπλέον ποσό που φτάνει σε ελληνικά χέρια είναι 250.000.000 €. Δηλαδή θα μείνουν και τα 500.000.000 σε ελληνικά χέρια και προς μεγάλη ανακούφιση, κατευθείαν στην αγορά! Απλή δεν είναι η λύση; Αλλάζοντας την κατανάλωση από προϊόντα πολυεθνικών σε ελληνικά, πετύχαμε μόνοι μας ότι δε μπορούν να πετύχουν τόσα χρόνια οι κυβερνήσεις μας. Πρέπει να καταλάβουμε ότι τη δύναμη την έχουμε εμείς. Για τα περισσότερα προβλήματα φταίει η νοοτροπία μας αφού τα περιμένουμε όλα από το κράτος. Με λίγο μυαλό και θέληση, οι απλές λύσεις οδηγούν σε μεγάλα αποτελέσματα.

Σομαλός 112 ετών παντρεύτηκε 17χρονη!

Εκατοντάδες άνθρωποι παρέστησαν στο γάμο ενός Σομαλού άνδρα 112 ετών με μια 17χρονη κοπέλα. «Δεν την πίεσα, απλά χρησιμοποίησα την εμπειρία μου για να την πείσω για την αγάπη μου» είπε ο γαμπρός. Ο Αχμέντ Μοχάμεντ Ντόουρ που έχει ήδη 18 παιδιά από πέντε γυναίκες, παντρεύτηκε για έκτη φορά την κατά 95 ολόκληρα χρόνια νεότερή του, Σαφία Αμντουλέχ, ενώ μάλιστα είπε ότι θα ήθελε να κάνει κι άλλα παιδιά με τη νέα του γυναίκα. «Σήμερα ο Θεός με βοήθησε να πραγματοποιήσω το όνειρό μου», είπε ο κ. Ντόουρ μετά το γάμο, ενώ η οικογένεια της νύφης δήλωσε ότι η 17χρονη είναι ευτυχισμένη με το νέο της σύζυγο! Το ζεύγος είναι από το ίδιο χωριό στη Σομαλία και όπως ανέφερε ο γαμπρός περίμενε αρκετά χρόνια ώστε εκείνη να μεγαλώσει για να της ζητήσει σε γάμο. Σύμφωνα με τον ανταποκριτή του BBC, Σομαλοί ιστορικοί αναφέρουν η χώρα είχε να δει έναν τέτοιο γάμο εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα.

Πηγή: Ελευθεροτυπία, 29 Οκτωβρίου 2009

Εύποροι Γερμανοί ζητούν να πληρώσουν περισσότερους φόρους - Προσφορά αγάπης στο συνάνθρωπο και στην πατρίδα

Έκκληση στην καγκελάριο Αγγέλα Μέρκελ να αυξήσει τους φόρους, τους οποίους πληρώνουν, απηύθυναν 44 εύποροι Γερμανοί. Με ανοιχτή επιστολή τους, που φιλοξενείται σε ιστοσελίδα, ζητούν να επιβληθεί φόρος στην κληρονομιά προκειμένου να βοηθήσουν την χώρα τους να γεμίσει τα ταμεία της. Την αίτηση έχουν υπογράψει μέχρι σήμερα 44 άνθρωποι με μεγάλη περιουσία, αλλά μέχρι στιγμής οι πιο γνωστοί πλούσιοι της Γερμανίας δεν έχουν υπογράψει.
Εμπνευστής αυτής της πρωτοβουλίας είναι ο 66χρονος συνταξιούχος γιατρός Ντίτερ Λέμκουλ, ο οποίος υποστηρίζει ότι οι πλούσιοι πρέπει να βοηθήσουν την χώρα που βρίσκεται σε άσχημη οικονομική κατάσταση. Η ιδέα δημιουργήθηκε στον Λέμκουλ όταν η κυβέρνηση αποδέσμευσε δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ για να σώσει το χρηματοπιστωτικό σύστημα που κατέρρεε. «Θυμώνω όταν σκέφτομαι ότι ξαφνικά βρήκαμε τόσα χρήματα για τις τράπεζες, χρήματα που πριν δεν είχαμε για να χρηματοδοτήσουμε κοινωνικά, εκπαιδευτικά ή περιβαλλοντικά προγράμματα», δήλωσε ο Λέμκουλ. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, αν τα 2,2 εκατομμύρια Γερμανοί με περιουσία πάνω από 500.000 ευρώ δίνουν για 2 χρόνια το 5% της κληρονομιάς τους θα μαζεύονταν στα κρατικά ταμεία 100 δισεκατομμύρια ευρώ. Έτσι, οι δημιουργοί της αίτησης ζητούν από το κράτος να εφαρμόσει ένα σχέδιο με δύο φάσεις. Το 2009 και το 2010 οι πλούσιοι θα φορολογηθούν 5% επί της κληρονομιάς τους για να χρηματοδοτηθούν συγκεκριμένα προγράμματα. Από το 2011 και μετά θα υπάρχει ένας σταθερός φόρος περίπου 1% επί της κληρονομίας, φόρος που ίσχυε μέχρι το 1997 οπότε και καταργήθηκε. «Θέλουμε το 5% από το 2009 και το 2010 να χρηματοδοτήσει συγκεκριμένα προγράμματα για την εκπαίδευση, την υγεία και το περιβάλλον», υπογραμμίζει σε συνέντευξή του στο γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων AFP ο Πέτερ Φόλμερ, ένας από αυτούς που έχουν υπογράψει την αίτηση, 69 ετών, ο οποίος δηλώνει ότι «κληρονόμησε πολλά χρήματα που δεν χρειάζεται».
Για να μπορέσει κάποιος να υπογράψει την διαδικτυακή αίτηση πρέπει να βεβαιώσει ότι έχει το λιγότερο 500.000 ευρώ από κληρονομιά και να πληρώσει μια συνδρομή 200 ευρώ. Εκτός από την αίτηση στο διαδίκτυο υπάρχει και «λίστα υποστήριξης», που απευθύνεται στους πολίτες που υποστηρίζουν αυτή την κίνηση.

Με αυτό τον τρόπο προσπαθούν να πιέσουν τη νέα κυβέρνηση της Αγγέλα Μέρκελ να επιβάλλει περισσότερους φόρους σε όσους έχουν μεγάλη περιουσία. Μάλλον δεν έχουν πολλές ελπίδες, αφού το φιλελεύθερο κόμμα FDP, νέος σύμμαχος της Μέρκελ, επιμένει στις προεκλογικές υποσχέσεις του να μειώσει τους φόρους. Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, αξίζει σ’ αυτούς τους ανθρώπους ένα μεγάλο μπράβο. Αν όλοι, πλούσιοι και φτωχοί είχαν αυτό το επίπεδο ευσυνειδησίας και φιλοπατρίας, ο κόσμος θα ήταν σίγουρα καλύτερος για όλους. Ζουν μέσα στην κοινωνία, νιώθουν τους δοκιμαζόμενους οικονομικά συμπολίτες τους, γνωρίζουν ότι αν δεν υπάρχει κοινωνική συνοχή δε μπορεί να προοδεύσει η πατρίδα τους και «χαρίζουν» το υπέρτατο κοινωνικό αγαθό. Την ανιδιοτελή προσφορά στο κοινωνικό σύνολο. Δεν είναι μόνο τα χρήματα που δίνουν. Η κίνησή τους αποτελεί πηγή έμπνευσης για όλους μας. Μας διδάσκει την αγάπη για τον συνάνθρωπο και εν τέλει για την πατρίδα.

Θα δούμε άραγε και εύπορους Έλληνες να κάνουν την ίδια κίνηση; Γιατί ό,τι συμβαίνει στη Γερμανία μπορεί να συμβεί κι εδώ. Κι εδώ υπάρχουν μεγάλες κληρονομιές, περιουσίες αφορολόγητες, τεράστια περισσεύματα. Υπάρχουν λοιπόν πατριώτες με περισσεύματα, που μπορούν να αναλάβουν ανάλογη πρωτοβουλία;

Πηγή: Καθημερινή, 22 Οκτωβρίου 2009

Σωστή η απόφαση κατάργησης των προγραμμάτων Stage

Το πρώτο θέμα των ημερών είναι η με διυπουργική απόφαση κατάργηση των προγραμμάτων Stage στο Δημόσιο. Μετά από σύσκεψη του Αντιπρόεδρου της κυβέρνησης κ. Θεόδωρου Πάγκαλου, με τον υπουργό Εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση, τον υπουργό Εργασίας Ανδρέα Λοβέρδο, τον υπουργό Επικρατείας Χάρη Παμπούκη και τον υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικό εκπρόσωπο Γιώργο Πεταλωτή, ανακοινώθηκαν τα εξής:

• Καταργούνται και απαγορεύονται τα Stage στο Δημόσιο, τον ευρύτερο δημόσιο τομέα και στους ΟΤΑ.
• Στον ιδιωτικό τομέα είναι δυνατόν να λειτουργήσουν τα Stage ως μαθητεία, εφόσον ισχύουν όλες οι απαραίτητες εγγυήσεις και χρηματοδοτούνται κυρίως από κοινοτικά κονδύλια.
• Τα Stage που συνήφθησαν μετά την αναγγελία της ημερομηνίας των εκλογών είναι παράνομα, έγιναν για προφανείς ψηφοθηρικούς σκοπούς και ως εκ τούτου δεν ισχύουν.
• Προγράμματα Stage οποιασδήποτε διάρκειας που λήγουν δεν θα ανανεώνονται.
• Η κυβέρνηση έχει δεσμευθεί για την πρόσληψη μονίμου προσωπικού το οποίο θα καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

Μετά την ανακοίνωση των αποφάσεων, όλα σχεδόν τα κόμματα, αντέδρασαν με περισσή θα έλεγα υποκρισία, να κατηγορήσουν την κυβέρνηση. Και λέω υποκρισία γιατί όσο ήταν κυβέρνηση η Ν.Δ. δεν είδα καμιά ουσιαστική αντίδραση. Δεν είδα κανένα, συμπεριλαμβανομένου και του ΠΑ.ΣΟ.Κ., να αγωνίζεται για την κατάργησή τους ή έστω να τους δώσουν τα ίδια εργατικά δικαιώματα που έχουν οι υπόλοιποι εργαζόμενοι. Για λόγους καθαρά κομματικούς, αφού σχεδόν το σύνολο των εργαζομένων στα stage ανήκουν στη Ν.Δ., το ΠΑ.ΣΟ.Κ. προχωρά προς τη σωστή κατεύθυνση. Το ότι τα κίνητρά τους δεν είναι και τόσο ηθικά, δε σημαίνει και ότι η απόφαση δεν είναι αντικειμενικά δίκαιη. Η αντιπολίτευση κατηγορεί το ΠΑ.ΣΟ.Κ. για κοινωνική αναλγησία και αδικία, για αναβίωση της πλατείας Κλαυθμώνος, για πέταμα στο δρόμο της ανεργίας χιλιάδων εργαζομένων που τουλάχιστον έτρωγαν ένα κομμάτι ψωμί... Τα κροκοδείλια δάκρυά τους έχουν ψηφοθηρική κατεύθυνση. Αυτά τα 23.000 παιδιά (σύμφωνα με τον κ. Λοβέρδο) είναι κυρίως τα «δικά τους παιδιά». Το μόνο που θέλουν είναι να τους κρατήσουν στο άρμα της Ν.Δ.. Δε νοιάζονται γι’ αυτούς. Άλλωστε, η Ν.Δ. δεν τους είχε σε ομηρία τόσα χρόνια, σε ανασφάλιστη εργασία με πενιχρό μισθό και με την καλλιέργεια ελπίδων για τουλάχιστον μοριοδότηση σε θέσεις του Δημοσίου; Αντί να ζητήσουν συγγνώμη απ’ όλο τον ελληνικό λαό για το γεγονός ότι είχαν καταστήσει τα παιδιά των Stage όμηρους των πελατειακών τους συμφερόντων, εμφανίζονται σήμερα ως υπερασπιστές τους. Αντί να χαιρόμαστε που τελειώνει αυτός ο «εργασιακός μεσαίωνας» που θέλησε να επιβάλει η Ν.Δ., αντιδρούμε.

Πάμε λοιπόν στο κυρίως θέμα, που είναι το δίκαιο της απόφασης. Οι εργαζόμενοι στα Stage (το ίδιο ισχύει για τους κάθε είδους συμβασιούχους), δεν ήξεραν τους όρους με τους οποίους προσλαμβάνονταν; Τους κορόιδεψαν; Δεν υπέγραψαν ότι θα δουλέψουν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και χωρίς ασφάλιση; Δηλαδή αθετούν την υπογραφή τους; Διαμαρτύρονται γιατί τους απολύουν, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι κανονικοί εργαζόμενοι. Για ειδίκευση δεν πήγαν μόνο εκεί; Οι αδικίες εις βάρους των υπολοίπων εργαζομένων είναι πολλές. Τις θέσεις αυτές τις εξασφάλισαν γιατί είχαν κάποιο μέσο. Πάει περίπατο λοιπόν η αξιοκρατία. Υπέγραψαν σύμβαση ορισμένου χρόνου, δηλαδή στη λήξη της θα έπρεπε να φύγουν. Αυτοί, ενώ πήγαν μόνο για ειδίκευση, κατέληξαν, πάλι με τη βοήθεια του μέσου τους, να ανανεώνουν τις συμβάσεις τους, ενώ θα έπρεπε να πάρουν άλλοι σειρά. Ακόμα κι αν κάποιοι ήταν χρήσιμοι και κάλυπταν ανάγκες του Δημοσίου, δε σημαίνει ότι πρέπει να παραμείνουν στη θέση τους μ’ αυτό τον τρόπο. Γι’ αυτό υπάρχει ο ΑΣΕΠ. Θα προκηρυχθεί κανονικός διαγωνισμός και θα λάβουν μέρος όπως όλοι οι υπόλοιποι. Η ανανέωση των συμβάσεων είναι πιθανόν και παράνομη και ίσως θα έπρεπε να επιληφθεί και ο εισαγγελέας. Η δίωξη πρέπει να είναι και προς αυτούς που τους ανανέωναν τις συμβάσεις, αλλά θα έλεγα και προς τους ίδιους τους εργαζομένους. Γιατί αν «δικαιωθούν», τότε είχε δίκιο ο Βουλγαράκης όταν έλεγε ότι, ότι είναι νόμιμο είναι και δίκαιο. Αν τους νομιμοποιήσουμε εκ των υστέρων, παραγράφεται η ανομία τους; Αν νομιμοποιήσουμε τα αυθαίρετα, παραγράφεται η ανομία τους; Αν νομιμοποιήσουμε τους λαθρομετανάστες, παραγράφεται η ανομία τους; Εμείς που δεν παρανομούμε είμαστε πολίτες δεύτερης κατηγορίας; Τι παράδειγμα δίνουμε στον κόσμο, ότι όλοι πρέπει να γίνουμε λαμόγια γιατί το κράτος μετά θα μας νομιμοποιήσει;

Η ένσταση που έχω είναι για τη μη πληρωμή όσων ξεκίνησαν κατά την προεκλογική περίοδο. Αν δεν υπάρξουν ποινικές ευθύνες θα πρέπει οι άνθρωποι αυτοί να πληρωθούν για το διάστημα που εργάστηκαν. Επίσης πρέπει να υπάρξει μοριοδότηση, αλλά μόνο για το χρονικό διάστημα της πρώτης σύμβασης. Τέλος, είμαι της άποψης ότι εφόσον πρέπει να καταργηθούν στο δημόσιο, πρέπει να καταργηθούν και στον ιδιωτικό. Αν μείνουν στον ιδιωτικό, έστω και με τους όρους που αναφέρει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. (εγγυήσεις και κοινοτικά κονδύλια), θα πρέπει με τους ίδιους όρους να λειτουργήσουν και στο δημόσιο. Όπως, όμως, ήταν μέχρι τώρα, έπρεπε να καταργηθούν παντελώς. Μένει λοιπόν, αν θα υποστηρίξει την απόφασή της η κυβέρνηση και αν θα προκηρύξει σύντομα διαγωνισμό αδιάβλητο για την κάλυψη των πάγιων θέσεων. Σ’ αυτό το σημείο πρέπει να προσθέσω ότι από κάποιο τηλεοπτικό σταθμό άκουσα ότι υπάρχουν αντιδράσεις, γιατί η κυβέρνηση έχει πρόθεση να μην κάνει προσλήψεις, αλλά να καλύψει τις αναγκαίες θέσεις στο δημόσιο με το ήδη υπάρχον προσωπικό με μετατάξεις. Κι αυτό είναι ένα μέτρο προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά επειδή δε ξέρω λεπτομέρειες, θα το σχολιάσω αν έρθει η ώρα του. Προς το παρόν κάνω πράξη αυτό που έγραψα στο προηγούμενο άρθρο. Στις προτάσεις που θεωρούμε καλές θα τους υποστηρίξουμε, ενώ στις κακές θα μας βρουν απέναντί τους.

Η Ελλάδα έχει κυβέρνηση μειοψηφίας! – Ανάλυση των εκλογικών αποτελεσμάτων (2004-2009)

Καληνύχτα Ελλάδα! Αυτό είναι το μήνυμα που προκύπτει από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου. Άλλη μια ευκαιρία για απαλλαγή από το διπολικό σύστημα που μας καταδυναστεύει από τη μεταπολίτευση ως τώρα, πέρασε. Οι Έλληνες πολίτες-όσοι πήγαν να ψηφίσουν-αποφάσισαν ότι πρέπει να συνεχίσουμε με το ίδιο σύστημα, αλλά με άλλον αρχηγό. Δηλαδή άλλα πρόσωπα με την ίδια όμως πολιτική! Ατολμία, είναι η μόνη εξήγηση που μου έρχεται στο μυαλό. Δε μπορεί οι νεοέλληνες να είναι τόσο κορόϊδα! (αναφέρομαι σ’ αυτούς που είναι έξω από τα μαντριά των κομμάτων). Τι άλλο πρέπει να συμβεί σ’ αυτή τη χώρα για να ξυπνήσουμε;

Πάμε όμως στο θέμα μας. Η αλαζονεία είναι ένα σύνηθες χαρακτηριστικό των ανθρώπων όταν αποκτούν εξουσία. Έτσι λοιπόν τα στελέχη και οι οπαδοί του ΠΑ.ΣΟ.Κ., όταν ανοίγει μια πολιτική κουβέντα καταφεύγουν στο επιχείρημα της συντριπτικής νίκης, της ισχυρής λαϊκής εντολής και το ότι ο λαός έκανε στροφή από τη νεοφιλελεύθερη πολιτική της Ν.Δ. και πίστεψε στο νέο που φέρνει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Επειδή βαρέθηκα να ακούω συνέχεια αυτές τις ανακρίβειες, ήρθε η ώρα να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα. Έφτιαξα λοιπόν τους παρακάτω αναλυτικούς πίνακες για να έχουμε μια συνολική εικόνα.

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2004-2009
ΚΟΜΜΑ ΨΗΦΟΙ ΠΟΣΟΣΤΟ (%) ΕΔΡΕΣ
2009 2007 2004 2009 2007 2004 2009 2007 2004
ΠΑ.ΣΟ.Κ. 3.012.373 2.727.702 3.003.275 43,92 38,10 40,55 160 102 117
Ν.Δ. 2.295.967 2.995.321 3.359.682 33,48 41,83 45,36 91 152 165
Κ.Κ.Ε. 517.154 583.768 436.706 7,54 8,15 5,90 21 22 12
ΛΑ.Ο.Σ. 386.152 271.761 162.151 5,63 3,80 2,19 15 10 0
ΣΥ.ΡΙΖ.Α. 315.627 361.216 241.637 4,6 5,04 3,26 13 14 6

*Βουλευτικές εκλογές 2009 - Εγγεγραμμένοι: 9.932.265, Ψήφισαν: 7.043.684, Έγκυρα: 6.857.587, Άκυρα: 143.631 και Λευκά: 42.466

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2004-2009
ΚΟΜΜΑ ΨΗΦΟΙ ΠΟΣΟΣΤΟ ΕΔΡΕΣ
2009 2004 2009 2004 2009 2004
ΠΑ.ΣΟ.Κ. 1.878.982 2.083.327 36,64 34,03 8 8
Ν.Δ. 1.655.722 2.633.574 32,29 43,01 8 11
Κ.Κ.Ε. 428.282 580.396 8,35 9,48 2 3
ΛΑ.Ο.Σ. 366.637 252.429 7,15 4,12 2 1
ΣΥ.ΡΙΖ.Α. 240.930 254.447 4,70 4,16 1 1

Βλέπουμε λοιπόν το εξόφθαλμο ψέμα. Δεν υπήρξε κανένα ρεύμα προς το ΠΑ.ΣΟ.Κ.! Το 2004 η ήττα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. θεωρήθηκε από τους ίδιους τόσο σημαντική, που η κόντρα Παπανδρέου- Βενιζέλου κόντεψε να το διαλύσει! Το 2009 όμως, υπερηφανεύονται για τη νίκη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και τη στροφή του λαού προς αυτούς. Το μεγάλο ρεύμα για το οποίο γίνεται τόσος ντόρος είναι μόλις 9.098 ψηφοφόροι!!! Τόσοι δηλαδή ήταν αρκετοί για να μετατρέψουν την αποτυχία του 2004 σε θρίαμβο το 2009! Το δούλεμα πάει σύννεφο!!! Έγιναν κυβέρνηση όχι γιατί τους πίστεψε περισσότερος κόσμος, αλλά επειδή τη Ν.Δ. την πίστεψαν πολύ λιγότεροι και συγκεκριμένα 1.063.715!!! Εκεί βασίζεται η διαφορά των 10 μονάδων.

Αν το εκλογικό μας σύστημα ήταν η απλή αναλογική, θα γνωρίζαμε την πραγματική δύναμη των κομμάτων στην κοινωνία και δε θα χρειαζόταν να φτιάξω αυτούς τους πίνακες. Πάμε να δούμε μερικά στοιχεία ακόμα. Τρεις είναι οι κερδισμένοι αυτών των εκλογών. Πρώτος κερδισμένος είναι ο δικομματισμός. Κατάφερε να συγκεντρώσει το 77,4% των ψήφων. Δεύτερος κερδισμένος είναι η αποχή η οποία έφτασε το 29,7%. Δηλαδή το 1/3 των Ελλήνων δεν ψήφισε!!! Με αυτό το δεδομένο*, το πραγματικό ποσοστό των κομμάτων στην κοινωνία είναι το εξής: ΑΠΟΧΗ: 29,08%. ΠΑ.ΣΟ.Κ.: 30.33%. Ν.Δ.:23.12%. Κ.Κ.Ε.: 5,2%. ΛΑ.Ο.Σ.: 3,89%. ΣΥ.ΡΙΖ.Α.: 3,18%. ΑΚΥΡΑ: 1,45%. ΛΕΥΚΑ: 0,43%. Αν στην αποχή προσθέσουμε τα λευκά και τα άκυρα από πρόθεση, τότε το ποσοστό των πολιτών που δεν ήθελαν να ψηφίσουν κανένα κόμμα φτάνει στο 30%! Αυτή τη στιγμή κυβερνάει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. που το υποστηρίζει μόνο το 30.33% των Ελλήνων! Είναι δημοκρατία αυτό; Που είναι η Αρχή της πλειοψηφίας; Γιατί τους επιτρέπουμε να διαμορφώνουν τον εκλογικό νόμο όπως τους συμφέρει και να παίζουν πολιτικά παιχνίδια στην πλάτη μας; Δείτε στον πίνακα των Ευρωεκλογών, όπου το ποσοστό της αποχής είναι μεγαλύτερο (το 2009 έφτασε το 47%!) πόσο λιγότεροι τους ψήφισαν!

Ο τρίτος κερδισμένος των εκλογών είναι το ΛΑ.Ο.Σ. του κ. Καρατζαφέρη. Παρατηρούμε στον πίνακα, ότι από τις βουλευτικές εκλογές του 2004 ως και τις πρόσφατες, αυξάνει σταδιακά τον αριθμό των ψηφοφόρων του. Από μόνο του είναι εντυπωσιακό αυτό το στοιχείο. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Έχουμε συνηθίσει να λέμε ότι ή ψήφος στις Ευρωεκλογές είναι «χαλαρή» και πολλοί στρέφονται προς τα μικρά κόμματα για αντίδραση στα μεγάλα, ενώ στις βουλευτικές επιστρέφουν σ’ αυτά. Το ΛΑ.Ο.Σ. λοιπόν, όχι μόνο δεν χάνει τους ψηφοφόρους των Ευρωεκλογών αλλά αντίθετα τους αυξάνει! Αυτό σημαίνει ότι οι περισσότεροι πολίτες ψήφισαν το ΛΑ.Ο.Σ. στις Ευρωεκλογές συνειδητά και όχι «χαλαρά». Έτσι βλέπουμε ότι οι επιπλέον 95 χιλιάδες περίπου πολίτες, που ψήφισαν το ΛΑ.Ο.Σ. στις Ευρωεκλογές του 2009 σε σχέση με τις βουλευτικές του 2007, όχι μόνο δεν έφυγαν από το κόμμα αλλά προστέθηκαν άλλοι 20 χιλιάδες περίπου στις βουλευτικές του 2009. Οι 386.152 συνολικά ψηφοφόροι, του έδωσαν τη δυνατότητα να εκλέξει 15 βουλευτές, με επιπλέον κέρδος να μπορούν να προκαλούν σε οποιοδήποτε νομοσχέδιο ονομαστική ψηφοφορία, με ότι συνεπάγεται αυτό (υποχρεωτική απαρτία, ανάληψη ευθύνης από τη μεριά των βουλευτών, κ.α.). Ο χρόνος θα δείξει αν συνεχιστεί η ανοδική τους πορεία. Ο μεγάλος χαμένος είναι σίγουρα το Κ.Κ.Ε. Παρά τους κοινωνικούς του αγώνες και τη δύναμη που έχει στα συνδικάτα των εργαζομένων, οι πολίτες δεν τους εμπιστεύθηκαν στο βαθμό που περίμεναν, αφού μειώθηκε η ποσοστιαία δύναμή τους κατά 0,61%, με παράλληλη μείωση των ψηφοφόρων κατά 65 χιλιάδες περίπου σε σχέση με το 2007 και με αποτέλεσμα να χάσουν και μία έδρα. Η απογοήτευση της Αλέκας Παπαρήγα στις πρώτες δηλώσεις της μετά το αποτέλεσμα, ήταν εμφανής. Όσο για το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δε μπορώ να πω με σιγουριά. Το ότι μπήκαν στη Βουλή και μάλιστα εξέλεξαν 13 βουλευτές, ενώ οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έδειχναν να είναι οριακά τα ποσοστά τους, είναι σίγουρα επιτυχία. Από την άλλη όμως δεν ξεχνάμε τη δυναμική που είχε λίγο καιρό πριν, πάντα σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, όπου το παρουσίαζαν να έχει ποσοστά ως και 18%! Αν το λάβουμε αυτό το στοιχείο σοβαρά υπόψη (προσωπικά ποτέ δεν πίστεψα αυτά τα ποσοστά), τότε η αποτυχία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είναι τεράστια! Βέβαια το ότι πανηγυρίζανε μετά τις εκλογές για το ποσοστό τους, μάλλον ενισχύει την άποψή μου ότι τα διψήφια νούμερα που τους έδιναν οι δημοσκοπήσεις ήταν επικοινωνιακό παιχνίδι.

Στη δημοκρατία, η άποψη της πλειοψηφίας υπερτερεί (σύμφωνα με το εκάστοτε εκλογικό σύστημα που τους εξυπηρετεί) και πρέπει να το σεβαστούμε. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να βοηθήσουμε τη χώρα να προχωρήσει. Και αυτό θα γίνει όχι με στείρα αντιπολίτευση στην νέα κυβέρνηση(για την οποία πιστεύω τα χειρότερα), αλλά με τη λογική ότι στις καλές προτάσεις τους θα τους υποστηρίξουμε και στις κακές θα μας βρουν απέναντί τους. Η αλήθεια είναι ότι συνολικά δεν έχουν ξεκινήσει πολύ καλά. Θα περιμένουμε λίγο ακόμα και θα δούμε…